📰 KÖŞE YAZISI –♦—♦—♦– NEFSİN USANMAZ HALLERİNE DAİR –♦—♦—♦– 📍 Musa Özdemir yazdı 📅 04 Eylül 2025
Ey şikem-perver nefsim! Bir gününüzü düşünün: Her gün ekmek yiyorsunuz, su içiyorsunuz, hava soluyorsunuz… Peki, bu tekrar eden eylemler sizi hiç usandırıyor mu? Hayatın her köşesinde bulunan bu unsurlar, ne garip ki bizleri bıktırmaz, aksine onlara duyduğumuz ihtiyaç derinleşir. Neden? Çünkü tekerrür eden ihtiyaçlar aslında, başlangıçta fark etmediğimiz bir tat, bir huzur yaratır.
–♦—♦—♦–
Bu gerçeği göz önünde bulundurduğumuzda, ruhsal ihtiyaçlarımızı da aynı şekilde değerlendirmek gerek. Maddi dünyamızda eksikliği en küçük bir şey bile hissedildiğinde, anında telafi etme yoluna gideriz. Peki ya ruhumuz? Ona gıda olarak sunduğumuz manevi yemekler, sürekli tekrar ettiğinde bizde nasıl bir etki bırakır?
–♦—♦—♦–
Manevi İhtiyaçlar: Tekrar, Usanç mı Huzur mu? Tekrar eden bir eylem, maddi dünyamızda sıkıcı olabilir, ancak ruhsal dünyamızda işler farklı işler. Düşünün, her gün düzenli bir şekilde ibadet ettiğinizde, ilk başlarda bu bir zorunluluk gibi gelebilir. Ancak zamanla, her bir namaz, her bir secde, bir rahatlama, bir huzur kaynağı haline gelir. Ruhumuz, her seferinde yeniden doğar. Bu, fiziksel bir açlık hissinden daha derin bir ihtiyaçtır. İşte ruhsal beslenme de aynen böyle olmalıdır.
–♦—♦—♦–
Namaz, bir şekilde “tekrar eden” bir ibadet olduğu için, ilk bakışta sıkıcı ya da monoton gibi algılanabilir. Ancak bu, bir yanılgıdır. Çünkü namazın her bir bölümü, her bir hareketi, insana sadece fiziksel bir rahatlık sunmaz, aynı zamanda manevi bir derinlik ve huzur getirir. Kalbin her bir atışı, ruhun her bir nefesi, bir adım daha yakınlaştırır insanoğlunu Yaratan’a. Ve işte o an, her şey yenidir. Her bir secde, yeni bir başlangıçtır. Her bir kıyam, yeni bir diriliştir.
–♦—♦—♦–
Maneviyatın Tekrarı: Usanç değil, Derinlik Her gün ekmek yemek, su içmek, hava almak, insanı usandırmaz. Aksine, bunlar yaşamın devamlılığını sağlayan ihtiyaçlardır. Aynı şekilde, ibadet de ruhun devamlılığını sağlar. Peki, bu tekrar edilen eylemler, insanın ruhunda neden usanç yaratmaz? Çünkü her biri, içindeki derin manayı, özü tekrar hatırlatır.
–♦—♦—♦–
Namaz, sadece bir dışa dönük ritüel değil, insanın iç dünyasına yapılan bir yolculuktur. Ve bu yolculukta, her bir adımda, her bir secdede insan ruhu yeniden doğar. İşte o zaman, insan her bir ibadeti, yaşamın bir parçası olarak, ne bir yük, ne de bir zorunluluk olarak görmez. Aksine, her tekrar, her ritüel, bir içsel huzurun kapılarını aralar.
–♦—♦—♦–
Sonuç: Nefsi Usandırmamak Öyleyse, nefsimize diyebiliriz ki: Ey şikem-perver nefsim, sana usanç vermemek gerek. Her bir ihtiyaç, hem bir lütuf, hem de bir sorumluluktur. Bu yüzden her bir ibadet, her bir manevi eylem, nefsin gerçek gıdası olmalıdır. Tıpkı ekmek gibi, su gibi, hava gibi… İhtiyaçlar devam ettiği sürece, onları tekrar etmek bizi ne bıktırır, ne de usandırır. Çünkü her biri, bir yenilik, bir arayış, bir huzur sunar.
–♦—♦—♦–
Bütün mesele, tekrar eden bir eylemde anlamı, ruhu, derinliği keşfetmektir. İbadetlerimizi, ruhumuzu besleyen bir gıda gibi görmeli ve ona gereken özeni göstermeliyiz. Nefsimizi doyururken, ruhumuzu ihya edebiliriz. Bu, her gün tekrar ettiğimiz şeylerin en güzel şeklidir.
–♦—♦—♦–
🖍️ Musa Özdemir 📅 04 Eylül 2025
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)