Kuş cıvıltıları heves,
Kurt ulumaları puslu.
Şehrin panjursuz evlerinden sızan ışıklar,
Süleymaniye’nin saba makamı ezanını andırır.
Dudakların kapalı, çığlığın avaz
Yürekten yürekten akar
Gözyaşı pınarların kapalı
İçine içine akar.
Kaybeden kumandan bakışı uzakta,
Sahipsiz mağrur
Toplama işaretinin toplayamadığı
Bir hayat biriktirdim
Ve ben her şeyi kazanırken yitirdim.

Gülen gözlerinden cesaret bularak,
Susayıp, susamadığım yağmurlara kaldım.
Gamzeyi çıkaran yüzüne,
Ölümüne ısrarla daldım.

Bir köy çocuğu olmak,
Ne ellerin öfkeyle toprağa saldırısı,
Ne mektep gurbetinde geçen Ömrüm
İştahımla sana kabaran aşkı
Yetmez anlamaya.

İnsan bu, nereye dönmüşse yönünü,
Arkasına alır diğer yanı.
Sen bari topla zihnimi,
Aşk için çöl değil döşüm ol.
Sen ezberimdeki her şarkıyı
Yangınınla söndür.
Beni senle buluştur.
Kefaretini ödemeye hazırım.
Mahsun, hüzünlü
Senli.

Eyüp SUBAŞI