📰 KÖŞE YAZISI –♦—♦—♦– Ne Güzel Cahildik, Kalbimizin Henüz Hesap Tutmadığı Zamanlar… –♦—♦—♦– ✏️ Musa Özdemir yazdı 📅 19 Kasım 2025
Kıymetli okuyucularım,
İnsan bazen dönüp geriye baktığında, çocukluğuna ya da gençliğine değil…
Kalbinin daha saf olduğu o meçhul zamanlara gider.
Hani “ne güzel cahildik” dediğimiz, kırılınca sessizleştiğimiz, susmayı bir erdem sandığımız günlere,
–♦—♦—♦–
Biz o dönemlerde incindiğimizi bağıra çağıra anlatmazdık.
Trip atmayı bilmezdik, sitem ederken bile gözlerimiz konuşurdu.
Dertlerimizi afişe etmezdik; yüreğimizde taşır, zamanı gelince rüzgâra bırakırdık.
–♦—♦—♦–
Ve sevmek,
Sevmek ne kadar temizdi o zaman.
Bir planımız yoktu, takvimimiz yoktu, ajandamız yoktu.
Birini severken “yarın ne olur” diye düşünmezdik.
“An” vardı sadece; o anın kokusu, heyecanı, masumiyeti…
–♦—♦—♦–
Sonra büyüdük.
“Akıllandık” güya…
Hesap yapan, ölçen, biçen, temkinli duran insanlar olduk.
Her adımı düşünmek gerektiğine inandık.
Kalbimizin önüne bariyerler koyduk, duyguların üzerine kilitler vurdurduk.
–♦—♦—♦–
Ama fark etmeden bir şeyi daha kaybettik:
Mutluluğumuzu,
Çünkü mutluluk, aklın hesapladığı yerde değil;
kalbin ezbere atladığı o “cahil cesaretinde” saklıydı.
–♦—♦—♦–
Bugün dönüp baktığımda şunu görüyorum;
Biz cahil değildik aslında,
Biz “temizdik.”
Biz “saf”tık.”
Biz “kalptendik.”
–♦—♦—♦–
O yüzden nerede o eski biz?
Nerede kırılınca susan, sevince coşan, umutlanınca dünyayı kucaklayan hâlimiz?
–♦—♦—♦–
Belki de yaşadıklarımız bizi olgunlaştırmadı;
sadece temkinli yaptı.
Ve temkin, sevmenin düşmanıdır.
–♦—♦—♦–
O yüzden bazen diyorum ki:
Keşke biraz daha cahil kalabilseydik…
Biraz daha hesapsız, biraz daha içten, biraz daha çocuk.
Çünkü mutluluk, akılla değil, kalbin saf hâliyle bulunuyor.
–♦—♦—♦–
Ne dersiniz?
Siz de özlüyor musunuz o hesapsız, tertemiz günlerinizi?
–♦—♦—♦–
✍️ Musa Özdemir / 19 Ekim 2025
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)