GÜNÜMÜZ İNSANIN BAŞ BELASI KENDİSİDİR…

GÜNÜMÜZ İNSANIN BAŞ BELASI KENDİSİDİR…

KÖŞE YAZISI Günümüz İnsanın Baş Belası Kendisidir… / 20 Ocak 2026

Herkes bir şeylerden şikâyet ediyor,
Hayat zor diyor, insanlar bozuldu diyor, düzen değişti diyor.

Doğru
Dünya değişti.
İnsan değişti.
Zaman değişti.
Ama kimse şu gerçeği konuşmuyor.

Günümüz insanının baş belası, çoğu zaman bizzat kendisidir.
Çünkü çağımızın insanı, emek kelimesini unutmuş;
bedel kelimesini gereksiz görmüş;
Sabır kelimesini ise fazlalık saymıştır.

İstemek var.
Bir de hak etmek var.
Ve ne yazık ki çoğumuz, hak etmeden istemeyi marifet zannediyoruz.
Bugün bakıyorsunuz;
İnsan çaba göstermeden başarı istiyor.
Emek vermeden sevgi istiyor.
Ter dökmeden makam istiyor.
Sabır göstermeden şöhret istiyor.
Cömert olmadan dayanışma istiyor.
Empati yapmadan anlayış istiyor.
Tevazu göstermeden saygı istiyor.
Başkasını dinlemeden dinlenmek istiyor.
Fikri yokken itibar istiyor.
Disiplinli olmadan zayıflamak istiyor.
Yani insan, tarlasına tohum atmadan, ekin bekliyor.

Bu bir hayal değil,
Bu, düpedüz kendini kandırmaktır.

Sonra ne oluyor?
İstediği olmayınca hayata kızıyor.
Başarılı olamayınca insanlara kızıyor.
İtibar görmeyince çevresine kızıyor.
Sevilmeyince herkesi suçluyor.
Ama dönüp kendine bakmıyor.

Kimse “ben nerede yanlış yaptım?” demiyor.
Çünkü modern insanın en büyük sorunu şudur.

Kendini sorgulamak yerine başkasını yargılamak,
Kendini düzeltmek yerine dünyayı düzeltmeye kalkmak,
Oysa hayat, kimseye torpil geçmez.
Emek verilmeden başarı gelmez.
Sabır olmadan huzur olmaz.
Bedel ödenmeden değer anlaşılmaz.
Günümüzün en büyük krizi; ekonomik kriz değildir.
Siyasi kriz değildir.
Teknoloji krizi hiç değildir.
En büyük kriz; karakter krizidir.
Karakteri zayıf olan insan;
kolay yoldan kazanmak ister,
hızlı yükselmek ister,
bir günde tanınmak ister,

Ama bir şeyi unutuyor;
Kolay gelen, kolay gider.
Ve hak edilmeden gelen hiçbir şey insanı doyurmaz.
Bu yüzden bugün mutsuzluk büyüyor.
Tahammülsüzlük artıyor.
Ahlak zayıflıyor.
İlişkiler çürüyor.
Çünkü herkes “almayı” biliyor;
ama kimse vermeyi bilmiyor.
Herkes bekliyor.
ama kimse inşa etmiyor.
İşte tam da bu yüzden diyorum ki,
İnsanın en büyük savaşı dışarıda değil, içeridedir.

Ve insanın en büyük düşmanı da çoğu zaman kendisidir.

Kurtuluş mu?
Çok basit ama çok zor,
Kendini düzeltmek,
İradeyi güçlendirmek,
Emek vermeyi öğrenmek,
Sabırla yürümek,
Ve hak ettiğini istemek,
Çünkü insan değişirse hayat değişir.
İnsan toparlanırsa dünya toparlanır.

Unutmayalım,
Kendini yenemeyen insan, hiçbir şeyi yenemez.

✍️ Musa Özdemir / 20 Ocak 2026

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL