SAHİPSİZ MEMLEKET: KORİDORLAR GEÇER, TOKAT DIŞARIDA KALIR…

SAHİPSİZ MEMLEKET: KORİDORLAR GEÇER, TOKAT DIŞARIDA KALIR…

KÖŞE YAZISI Sahipsiz Memleket: Koridorlar Geçer, Tokat Dışarıda Kalır… / 31 Ocak 2026

Türkiye haritasına bakıyorum.
Çizilen hatlara, planlanan koridorlara, açıklanan projelere bakıyorum.
Sonra Tokat’a bakıyorum.

Manzara her defasında aynı,
Koridor geçiyor.
Tokat dışarıda.
Yol yapılıyor,
Tokat dışarıda.
Hızlı tren planlanıyor. Tokat dışarıda,
Cazibe merkezleri açıklanıyor.
Tokat dışarıda kalıyor.

Bu artık tesadüf değildir.
Bu kader hiç değildir.
Bunun adı düpedüz sahipsizliktir.

Mersin’den Samsun’a uzanan sanayi ve lojistik koridoru açıklanıyor.
21 il “cazibe merkezi” ilan ediliyor.
Tokat yine yok.

Oysa coğrafyaya bakıldığında, Orta Karadeniz’i İç Anadolu’ya bağlayan en stratejik geçişlerden biri Tokat’tır.
Oysa Tokat; tarımı, üretimi, sanayisi ve insan kaynağıyla bu hattın tam ortasındadır.
Ama mesele coğrafya değil artık.
Mesele temsil gücüdür.

Hızlı tren güzergâhları çiziliyor.
Şehirler birbirine bağlanıyor.
Tokat yine yok.

Karadeniz Sahil Yolu yapıldı.
Bölge illeri ticarette sıçrama yaptı.
Tokat yine dışarıda.

Yıllardır konuşulan Niksar–Akkuş–Ünye yolu,
Karadeniz’e açılan en kısa ve en stratejik kapı,
Hâlâ ihale edilmedi.

Bu yol yapılsa Tokat’ın kaderi değişir.
Ama yıllardır sadece konuşuluyor.

Çünkü Tokat konuşuyor.
Başkaları projeleri alıyor.

Artık şu gerçeği açıkça söylemek gerekiyor.

Tokat yatırım kaçırmıyor.
Tokat takip gücü kaybediyor.

Tokat kaynak yetersizliğinden değil, takipsizlikten geri kalıyor.

Sanayi koridoruna alınan illere bakın.
Coğrafi avantaj Tokat’ta.
Potansiyel Tokat’ta.
Üretim Tokat’ta.
Ama karar masasında Tokat yine yok.

İşte mesele tam olarak budur.

Haritada varız.
Projelerde yokuz.
Vergide varız.
Yatırımda yokuz.

Türkiye büyürken, Tokat her geçen gün küçülüyor.

Bu bekleyiş artık kader değildir.
Bu bekleyiş bir tercihtir.
Ve bu tercih Tokat’ın aleyhinedir.

Kimse çıkıp da “çalışıyoruz, takip ediyoruz” demesin.
Eğer takip edilseydi, Tokat bu koridorun merkezinde olurdu.
Eğer sahip çıkılsaydı, Tokat hızlı tren hattının üzerinde olurdu.
Eğer gerçekten istenseydi, Niksar–Akkuş–Ünye yolu çoktan açılmış olurdu.

Yıllardır aynı cümleyi kuruyoruz.
Potansiyelimiz var.

Ama Türkiye artık potansiyeli değil, planlamayı ödüllendiriyor.
Bizde plan yok.
Takip yok.
Bitmeyen kısır çekişmeler var.
Dedikodu var.
İftira var.
Birbirimizle uğraşma var.

Ve bütün bu zihniyetin bedelini Tokat ödüyor.

En acı olan ne biliyor musunuz?
Tokat bunu hak etmiyor.
Ama Tokat buna maruz kalıyor.

Bu yazı bir sitem değil.
Bu yazı bir tespittir.

Tokat, projelerin dışında bırakılan şehir hâline gelmiştir.

Bu şehir susmamalı.
Bu şehir artık
Neden yokuz?”
diye sormalı.

Çünkü bugün sormazsak,
yarın haritada kalırız, yatırımlarda tamamen siliniriz.

✍️ Musa Özdemir / 31 Ocak 2026

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL