KÖŞE YAZISI ♦ Çocukluğunu Doya Doya Yaşamamış Bir İnsan Mutlu Olabilir mi? / 19 Şubat 2026
İnsan hayatının en saf, en duru dönemi çocukluktur.
O dönem Ne hesap vardır Ne hırs
Ne unvan Ne makam Sadece oyun, sadece hayal, sadece umut vardır.
Ama herkes o şansı bulamaz.
–♦—♦—♦–
Bazı çocuklar, çocuk olamadan büyür.
Omuzlarına okul çantası yerine hayatın yükü asılır.
Masal dinlemesi gereken yaşta, susmayı öğrenir.
Oyun kurması gereken çağda, geçim derdini tanır.
–♦—♦—♦–
Ve işte tam burada bir kırılma başlar.
Çocukluğunu doya doya yaşamamış bir insanın mutlu olması gerçekten zordur. Çünkü çocukluk; ruhun temelidir. O temelde eksik kalan her sevgi, her güven, her oyun; ilerleyen yıllarda bir boşluk olarak karşımıza çıkar.
Sevgiyle büyümeyen kalp, sevgiyi tanımakta zorlanır.
Güven duymayan ruh, herkese mesafeli olur.
Sürekli mücadeleyle büyüyen çocuk, hayatı bir savaş alanı sanır.
–♦—♦—♦–
Sonra yıllar geçer
Takvimler değişir
İnsan büyür ama içindeki o eksik çocuk büyümez.
–♦—♦—♦–
En küçük hayal kırıklığında kırılganlaşır.
En ufak eleştiride savunmaya geçer.
En sıradan yalnızlıkta derin bir boşluğa düşer.
Çünkü mesele yaş değil; mesele içimizdeki çocuğun yarasıdır.
–♦—♦—♦–
Toplum olarak sıkça söylediğimiz bir söz var.
“Büyüsün de adam olsun.”
Oysa mesele sadece büyümek değildir.
Mesele, sağlıklı büyüyebilmektir.
Mesele, sevildiğini hissederek büyümektir.
Mesele, çocukluğunu yaşayarak olgunlaşmaktır.
–♦—♦—♦–
Mutluluk; büyük evler, yüksek maaşlar, kalabalık sofralar değildir. Mutluluk; insanın içindeki çocuğun huzurla gülümsemesidir. Eğer o çocuk ihmal edilmişse, bastırılmışsa, kırılmışsa; yetişkin beden ne kadar güçlü görünürse görünsün, içinde bir eksiklik taşır.
Evet
Çocukluğunu doya doya yaşamamış bir insanın mutlu olması zordur.
Ama imkânsız değildir.
–♦—♦—♦–
İnsan, her yaşta kendini yeniden inşa edebilir.
İçindeki çocuğun elini tutabilir.
Geçmişin eksik bıraktığını bugün şefkatle tamamlayabilir.
Belki de gerçek olgunluk; güçlü görünmek değil, içimizdeki yaralı çocuğu kabul edebilmektir.
Çünkü bir toplumun geleceği, çocuklarının bugünüyle şekillenir.
Çocukların gülüşü eksikse, yarınlarımız da eksik kalır.
–♦—♦—♦–
Unutmamak gerekir ki;
Mutlu bireyler, sağlıklı çocukluklardan çıkar.
Ve insanın en büyük serveti,
Doya doya yaşanmış bir çocukluktur.
–♦—♦—♦–
Musa Özdemir / 19 Şubat 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)