KÖŞE YAZISI ♦ Ateş Çemberinde Sabır ve Duruş… / 27 Şubat 2026
Hayat bazen insanı ateşin tam ortasında bırakır.
Ne yana dönsen bir sınav, ne tarafa baksan bir imtihan,
Aylardır yaşadıklarımı ibretle izledim.
Yeri geldi kalemimle cevap verdim.
Yeri geldi sustum.
Yeri geldi söylenmesi gerekeni en üst perdeden, doğrudan muhatabının yüzüne söyledim.
–♦—♦—♦–
Ama en sonunda dönüp Rabbime sığındım.
“Allah’ım, Sen her şeye kadirsin. Sen her şeyi görüyorsun.” dedim.
–♦—♦—♦–
Atılmadık iftira bırakmadılar.
Kendi düştükleri kıskançlık çukuruna beni de çekmeye çalıştılar.
Algıyla, dedikoduyla, çarpıtmayla bir yol açabileceklerini sandılar.
–♦—♦—♦–
Başaramadılar…
Çünkü bir gerçeği yaşayarak gördüm
Vefâsı olmayanın vedâsı kolay olurmuş.
Allah’a şükürler olsun, bunu da gördük.
–♦—♦—♦–
Zira duruşu olmayanın tarafı da olmaz.
Menfaate göre saf değiştirenlerin, rüzgâra göre yön çizenlerin omurgası olmaz.
Omurgası olmayanın ise ne sözü ağırlık taşır ne de vedâsı iz bırakır.
–♦—♦—♦–
Çapsızlık, bilgisizlikle beslenir.
Bilgisizlik cesaretle birleştiğinde kibir üretir.
Kibir ise en çok sahibini küçültür.
–♦—♦—♦–
Kıskançlık ise karakter zafiyetinin en açık göstergesidir.
Başkası yükselirken huzursuz olan, başkasının emeğine gölge düşürmeye çalışan; aslında kendi eksikliğini ilan ediyordur.
–♦—♦—♦–
Bu süreçte aklıma hep bir hikâye geldi…
Hamile bir ceylan doğum sancısıyla ormanın uzak bir köşesine çekilir. Nehrin kenarında doğum yapacağı sırada gök gürler, yıldırım düşer, orman alev alır. Sağında yangın, solunda aç bir aslan, karşısında okunu germiş bir avcı,
Dört bir yanı tehlike.
Kaçacak yer yok.
Gücü de yok,
O anda ceylan panikleyip sağa sola koşmaz.
Yapabileceği tek şeye odaklanır.
Doğumuna,
Rabbine sığınır ve yapması gerekeni yapar.
–♦—♦—♦–
Tam o esnada yıldırım avcının yakınına düşer. Ok yön değiştirir, aslana isabet eder. Yağan yağmur yangını söndürür.
Ve ceylan yavrusunu sağ salim dünyaya getirir.
Aslında hayatın özeti budur.
Bazen her yönden kuşatıldığını sanırsın.
Ruhun daralır,
Bittim dersin.
Ama bilmezsin ki görünmeyen bir kudret devrededir.
–♦—♦—♦–
Ben de öyle yaptım.
Bir kenara çekildim işime odaklandım.
Ne yangına teslim oldum, ne aslana yem oldum, ne de okun hedefi oldum.
Gücümün yettiğini yaptım; çalıştım, sabrettim, duruşumu bozmadım.
–♦—♦—♦–
Ve bugün gelinen noktada şükürden başka söz bulamıyorum.
Her şey yerli yerine oturuyor.
Her iftira sahibine dönüyor.
Her imtihan hak ile bâtılı ayırıyor.
–♦—♦—♦–
Eğer sen de kuşatıldığını hissediyorsan;
Çıkmazda olduğunu düşünüyorsan;
Ölümle burun buruna kalmış gibi hissediyorsan,
Ceylanın yaptığını yap.
Rabbine sığın.
Gücünün yettiğini yap.
Gerisini O’na bırak,
Çünkü Allah var, gam yok,
Selam ve dua ile…🤲🤲🤲
–♦—♦—♦–
Musa Özdemir / 27 Şubat 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)