İnsan,
Garip bir varlık.
Derdini anlatacak birini arar,
Yolunu bulmak için başkalarının kapısını çalar,
Hakikati dışarıda arar,
Ama çoğu zaman unuttuğu bir şey vardır.

Aradığı cevap, aslında kendi içindedir.

Mahzuni Şerif’in o derin dizeleri, tam da bu gerçeği yüzümüze çarpar,

Kime açtım ise garip halimi
Hemen bizim ele gel dedi bana,
Herkes bir yol gösterir.
Herkes bir şey söyler.
Ama kimse seni sana anlatmaz.

İşte tam bu noktada asıl cümle gelir.

Bak kendi gözüne bul dedi bana,
Çünkü insanın en zor yaptığı şey,
Kendi içine bakabilmektir.

Bugün yaşadığımız birçok çıkmazın temelinde bu gerçek yatıyor.

Kendini tanımayan,
Nefsini bilmeyen,
Kalbine dönmeyen bir insan,
Ne doğruyu bulabilir,
Ne de huzuru yakalayabilir.

Hayber nedir? Nefsin kalesi;
Bu dize bir şiir değil, bir uyarıdır.

İnsanın en büyük savaşı, dışarıda değil;
İçeridedir.
Kibirle, hırsla, kıskançlıkla verilen mücadele kazanılmadan,
Hiçbir zafer gerçek değildir.

Kahraman kim?” diye soruyor Mahzuni,
Yanan diye cevap veriyor.

Yani acıyı hisseden,
Nefsini terbiye eden,
Sabreden,
Gerçek kahraman, kendini aşabilendir.

Bugün herkes konuşuyor.
Herkes anlatıyor.
Ama çok az insan gerçekten anlıyor.

Çünkü anlamak için susmak gerekir.
Dinlemek gerekir.
En önemlisi de kendinle yüzleşmek gerekir.

Mahzuni’nin dili sade, ama verdiği mesaj ağırdır.

Ne arıyorsan, sende saklı.
Ne bulamıyorsan, yine sende eksik.

Dedim cennet nerde dedi sinemdir.

İnsan cenneti uzaklarda arar.
Oysa huzur, kalbin içindedir.
Kalbi kirli olanın dünyası da karanlıktır.

Dedim Rabbin kimdir dedi canandır.

İşte burada mesele sadece bir inanç değil, bir bağlılıktır.
Sevmeden, hissetmeden, içselleştirmeden hiçbir hakikat anlam kazanmaz.
Ve sonunda insan şu gerçekle yüzleşir.

Bu dünya,
Uğruna kırmaya, dökmeye, kin tutmaya değecek kadar büyük değil.

Dedim fani dünya dedi neyleyim;

Bir gün herkes bunu anlayacak.
Ama mesele, geç kalmadan anlayabilmek.

Bugün kendimize sormamız gereken tek bir soru var?

Biz gerçekten kendimizi tanıyor muyuz?

Yoksa hâlâ başkalarının sözleriyle,
Başkalarının doğrularıyla mı yaşıyoruz?

İnsan,
Kendine yabancılaştığı anda
Hayata da yabancılaşır.

Aradığın ne varsa,
Ne dostta, ne şehirde, ne de başka birinde,
Hepsi sende saklı.
Yeter ki dönüp bakmayı bil.

–¦—¦—¦–

Musa Özdemir / 06 Nisan 2026