–♦—♦—♦– İNSAN ZALİMDİR… VE İNSAN NANKÖRDÜR –♦—♦—♦–
Bu acı gerçeği bize en çok peygamberlerin ve Allah dostlarının hayatları anlatır. En saf, en temiz kullar, en ağır sözlere, en çetin imtihanlara muhatap olmuşlardır. Çünkü hakikat, yürek ister. Sabır ise, büyüklerin işidir. Her bir imtihan, insanın içini açar, yüzünü gösterir, vicdanını ortaya serer.
–♦—♦—♦–
Sabırla Kazanılmış Zirve: Eyyüp (a.s.)
Eyyüp Peygamber’i düşünelim… Malıyla, evladıyla, sağlığıyla imtihan oldu.
Ve dostları – o çok güvendikleri – yüz çevirdi.
“Eğer bir günahı olmasaydı, Allah onu böyle cezalandırmazdı” dediler.
Ne büyük bir zan, ne büyük bir cehalet… Halbuki Eyyüp, sabrın zirvesine ulaşmış bir kuldu.
Ama insan, başkasının acısına bakarken kolayca yargı kesilir.
Oysa kendi imtihanına gelince, çığlık olur, isyan olur.
–♦—♦—♦–
Hakikatle Yürüyen Elçi: Hz. Muhammed (s.a.v.)
Hazreti Muhammed (s.a.v)… Mekke sokaklarında “el-Emin” diye anılırken, taşlandı. Aç bırakıldı. Yurdundan edildi.
Bir gün “büyücü” ertesi gün “şair” dediler.
Ve sonra… Allah nasip etti, Mekke fethedildi.
Ama O, “İşte şimdi sıra bende” demedi.
Kılıcı göstermedi.
“Bugün sizi affediyorum” dedi.
Oysa deseydi:
“Beni kuyudan kuyulara attınız!”
Kim ne diyebilirdi?
–♦—♦—♦–
Yalnız Bırakılmış Bir Hak Mücadelesi: Kerbela
Ve Kerbela… Din adına zulmedenlerin kara lekesi. Peygamber torununun susuz bırakıldığı o kızgın çöl…
Zamanında İmam Hüseyin’e pusulalar göndermişlerdi:
“Gel Hüseyin, halifelik senin hakkın. Sen Ali’nin oğlusun, Muhammed’in torunusun.
Yezid zulmediyor, o makamın adamı değil” diyenler…
Ama o pusulalar, Kerbela çölünün sıcağında buhar oldu.
İmam Hüseyin ve 72 hanedanı yalnız bırakıldılar.
Susuz, desteksiz, sahipsiz…
Ve karşılarında Yezid’in ordusu…
Kıbleye dönen ama kalbi dönmüş olanlar.
Dilleri Allah derken, elleri zulmü sürdürenler.
–♦—♦—♦–
Bugün Biz Neredeyiz?
Tarih sadece olanı değil, olacak olanı da yazar.
Bugün de çevremize baktığımızda görüyoruz:
Birine musibet gelse hemen “Acaba ne yaptı?” diyenler…
Birinin düşüşüne sevinip “Oh olsun” diyenler…
Yıkımı izleyip “Ben demiştim” diyenler…
Hepimiz Eyyüp’ün dostu olabiliriz, eğer dilimize sahip çıkmazsak.
Hepimiz Mekke müşriki olabiliriz, eğer adaletten saparsak.
Ve hepimiz Yezid’in safında olabiliriz, eğer zulme susarsak.
Çünkü insan, insanın imtihanıdır.
–♦—♦—♦–
Topraklayan Söz;
Ve unutma ey insan:
En yakınındakilerden gelen kırgınlık en derin yaradır.
En güvendiğinden gelen itham en yakıcı olandır.
Ama sabır…
Sabır, ilahi merhametin kapısını aralar.
Bugün bir kuyudaysan…
Ve sana taş atanlar en yakındansa…
Bil ki o kuyu, seni yok etmek için değil; seni yüceltmek için açılmış olabilir.
Yeter ki sabrın diliyle konuş, hakkın yanında dur, zalimin karşısında susma.
📍 “Zulüm karşısında susan, dilsiz şeytandır”
— İmam Hüseyin
✍️ Musa Özdemir
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)