İNSAN OLMANIN YÜKÜ

İNSAN OLMANIN YÜKÜ

📰 KÖŞE YAZISI İnsan Olmanın Yükü – ✏️ Musa Özdemir yazdı 📅 06 Kasım 2025

Yaşam, görünmeyen yüklerin sessizce taşındığı uzun bir yolculuktur. Kimimiz geçim derdinin, kimimiz yalnızlığın, kimimiz de sorumlulukların ağırlığını sırtında taşır. Her birimiz farklı bir hikâyenin içindeyiz. Bu kadar ağır yüklerin arasında, bir de birbirimizin yükü olmamak gerekir. Çünkü insanların omuzları zaten dolu; herkes kendi acısını, kaygısını, umudunu taşımakta.

O yüzden diyorum ki: Kimseye yük olma, yükü kaldır.
Birinin kalbinde taş olma; aksine, elinle o taşı kaldır. Zira bir insanın yükünü hafifletmek, bir iyiliği değil, insanlığı yerine getirmektir.

Ama insanlık kolay değil. Herkes insan doğar ama herkes insan kalamaz. Bunun için bir ölçü gerekir:
Küfür etmemek, hakaret etmemek, iftira atmamak, yalan konuşmamak, haset etmemek… Bunlar basit görünen ama hayatın özünü belirleyen ilkelerdir.

Bugün öyle bir çağda yaşıyoruz ki, hakikatin yerini gösteriş, samimiyetin yerini çıkar, vicdanın yerini hesap aldı. İnsanlar artık duygularını değil, maskelerini taşıyor. Oysa insanı insan yapan ne parası, ne makamı, ne de etrafındaki kalabalıktır. İnsanı insan yapan, içindeki vicdandır.

Kimseyi dışlama, küçümseme, hakir görme. Çünkü bil ki, her insanın hikâyesinde senden bir parça vardır. Senin sahip olduklarını, bir başkası kaybetmiş olabilir. Senin güçlü durduğun yerde, bir başkası dizleri üzerine çökmüştür. O yüzden kimseyi yargılama. Çünkü yargıladığın her insan, aslında bir yönüyle seni anlatır.

Kendimizi insanlardan üstün görmemeliyiz. Hepimiz aynı başlangıçtan geldik: Ana rahminde dokuz ay boyunca aynı sabırla, aynı merhametle büyüdük. Hiç kimse altın beşikte doğmadı. Doğduğumuzda hepimiz çıplaktık; kimimiz şansla, kimimiz mücadeleyle büyüdük. O yüzden kimsenin kimseye üstünlüğü yok.
Üstünlük, para, makam, unvan ya da şöhretle değil; vicdanla, ahlakla, merhametle olur.

Dünyanın en zengin insanı bile kalbi taşlaşmışsa yoksuldur. Ama gönlü temiz bir insan, cebinde bir lira olmasa da en büyük servetin sahibidir. Çünkü vicdan, parayla alınmaz; insanlık, mevkiyle kazanılmaz.

Bir gün herkesin maskesi düşer, herkesin sesi susar. Geride yalnızca iyi bir insan olup olmadığımız kalır.
O yüzden; kandırma, dedikodu etme, manipülasyon yapma. Birinin kalbini kırmak, dünyanın en ağır suçudur.
Çünkü o kalbi onaracak bir kelime, bazen bir ömür bulunmaz.

Bugün biraz durup düşünelim;
Birinin yükünü mü artırıyoruz, yoksa hafifletiyor muyuz?
Bir sözümüz, bir tavrımız, bir bakışımız kime dokunuyor?

Belki de gerçek insanlık, bu soruların cevabında gizlidir.
Ve unutma: İnsanın büyüklüğü, ne kadar çok konuştuğunda değil; ne kadar çok kalp taşıyabildiğindedir.

✏️ Musa Özdemir / 06 Kasım 2025

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL