Manşetten Düşenler Siyaset Yazarlar

HERKES NEDEN DÜŞMAN?

HERKES NEDEN DÜŞMAN?

📰 KÖŞE YAZISI Herkes Neden Düşman? – ✏️ Musa Özdemir yazdı 📅 14 Aralık 2025

Bazen bir şarkı çıkar karşımıza;
bir melodiden fazlasıdır,
bir klipten ibaret değildir.
Bir çağdır, bir itirazdır, bir aynadır.

Bugün yayında olan tam da budur.

“Herkes neden düşman?”

Bu soru basit bir cümle değil,
hepimizin yüzüne tutulmuş sert bir aynadır.

Bu Topraklarda Neden Rekabet Değil Husumet Var?

Niçin Türkiye’de rekabet kültürü gelişmez de,
onun yerine düşmanlık kültürü kök salar?

Hasım–hısım…
Dost–düşman…
Yerli–yabancı…
Türk–Kürt…
Alevi–Sünni…
Müslim–gayrimüslim…
Azınlık–çoğunluk…
Biz–öteki…

Bu ayrımlar artık sosyolojik tanımlar olmaktan çıktı.
Siyasetin dili oldu,
sokaktaki sohbet oldu,
ekranların, manşetlerin, sosyal medyanın ana yakıtı hâline geldi.

Kendimizi bildik bileli
dört bir yanımız düşmanlarla çevrili masalıyla büyütüldük.

Eleştiren hain,
soran düşman,
farklı düşünen tehdit sayıldı.

Ve biz,
korkuların içine doğduk,
kaygılarla büyüdük,
şüpheyle yürüdük.

Peki nereye kadar?

Korku Üreten Dil, Düşman Üretir

Toplum olarak en büyük yanılgımız şu oldu:
Farklılığı tehdit sandık.

Dinlemedik.
Anlamaya çalışmadık.
Tahammül etmeyi unuttuk.

Dinlemediğin insanı anlayamazsın.
Anlamadığını korku nesnesine çevirirsin.
Korktuğunu düşman ilan edersin.

İşte bu kadar basit.
Ve bu kadar yıkıcı…

Biz Ne Zaman “Hz. İnsan”a Hürmet Edeceğiz?

Asıl mesele tam da burada başlıyor.

Biz ne zaman,
karşımızdakini önce
mezhebiyle,
kimliğiyle,
fikriyle değil de
insanlığıyla görmeyi öğreneceğiz?

Ne zaman “Hz. İnsan”a hürmet etmeyi hatırlayacağız?

İnsan onuru;
siyasetin, ideolojinin, kimliğin çok üstündedir.
Ama biz bunu unuttuk.

Unuttuk Nuh’un Nefesini

“Herkes neden düşman?
Unuttuk hepsini, Nuh’un nefesini”

Bu bir şarkı sözü olmaktan çok daha fazlası,
Bir feryat,
Bir uyarı,
Bir hatırlatma,

Nuh’un nefesi;
tufandan önceki son merhametti.
Ayrıştırmak değil,
bir arada tutma iradesiydi.

Bugün gerçekten Nuh’un nefesine hasretiz.
Çünkü tufan bitmedi.

Ama artık sular yükselmiyor;
öfke yükseliyor.
Kin kabarıyor.
Nefret boğuyor.

Mor ve Ötesi Bir Yer

Belki de bu yüzden bazı şarkılar içimizi acıtıyor.
Çünkü onlar siyasetin, kamplaşmanın, öfkenin
ötesinden konuşuyor.

Mor ve Ötesi,
bize unuttuğumuz bir şeyi hatırlatıyor.

Bu ülkenin düşmanlığa değil,
adalete ihtiyacı var.
Nefrete değil,
vicdana ihtiyacı var.
Ayrışmaya değil,
birlikte yaşama ahlakına ihtiyacı var.

Unutmayalım;
Herkesin düşman olduğu bir yerde
kimse gerçekten güvende değildir.

Düşmanlık arttıkça,
insanlık azalır.

Ve soru hâlâ karşımızda duruyor.

Biz hangisini çoğaltacağız?

✍️ Musa Özdemir / 14 Aralık 2025

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL