

KÖŞE YAZISI ♦ Sabır; Kimsesizlerin Korkunç Gücü… / 22 Şubat 2026
Hayat bazen insanın göğsüne çöker.
Bazen öyle anlar olur ki, Yapanın yaptığı yanına kâr kalıyor diye haykırmak gelir insanın içinden.
–♦—♦—♦–
Adalet terazisi şaşmış, iyilik susmuş, kötülük meydanı ele geçirmiş gibi görünür.
Ama görünmek, hakikat değildir.
–♦—♦—♦–
İnsan, tekâmülü milyarlarca yıl sürmüş bir varlık.
Akılla, zekâyla, vicdanla ve özgür iradeyle donatılmış bir emanetçi.
Böylesine donatılmış bir varlığın yaptığı kötülükler görmezden gelinebilir mi?
–♦—♦—♦–
Bu düzen başıboş olabilir mi?
Elbette hayır.
Bizi buraya getiren, hesabı da kurmuştur.
Takibi de yapıyordur.
Zamanı da tayin ediyordur.
Biz atlattım sanırız.
Birileri yırttım zanneder.
Oysa hiçbir şey atlatılmaz. Hiçbir şey kayda geçmeden kalmaz.
İşte insanın sabrını zorlayan da tam burasıdır.
–♦—♦—♦–
Çünkü kötülük çoğu zaman gürültülüdür.
İyilik ise sessizdir.
İkili oynayanlar olur.
Yüzünü başka, kalbini başka yere çevirenler,
Kıskançlık krizine girip aynı sofrada yemek yediği dostlarına dahi fesatlık atmaktan geri durmayanlar,
Yapacak ve üretecek hiçbir işi olmadığı için başkalarının emeğini gölgelemeye çalışanlar,
Vizyonu olmayan, becerisi olmayan; hangi tarafa giderse gitsin o tarafa yalakalık yaparak var olmaya çalışanlar,
Bunlar her dönemin figürleridir.
Duruşları yoktur, omurgaları yoktur.
Güce göre saf değiştirir, menfaate göre cümle kurarlar.
–♦—♦—♦–
Ama şunu unutmamak gerekir ki;
İftira da kaydedilir.
Karalama da kaydedilir.
Sessiz kalınan sabır da kaydedilir.
İnsanı acelecilik yıpratır.
Acelecilik, insanı Allah’ın karşısında ukalalığa sürükler. Şikâyetçiliğe iter.
Oysa Allah’tan şikâyet olmaz.
Çünkü O zalim değildir.
Çünkü O beceriksiz değildir.
Çünkü O kayırmaz, iltimas geçmez.
Ne yapıyorsa doğrudur.
Ne takdir ediyorsa güzeldir. Biz anlamasak da, zamanını bilmesek de.
–♦—♦—♦–
Bu satırlar bir öfkenin değil, bir sabrın satırlarıdır.
Bu yazı birilerine saldırmak için değil; bana karşı yapılan iftira ve karalamalara karşı bir iç muhasebenin ifadesidir.
–♦—♦—♦–
İnsan çoğu zaman sonucu hemen görmek ister.
Ama sabır, sonucu zorlamamak demektir.
Sabır, ilahi adalete güvenmektir.
Sabır, insanın haddini bilmesidir.
–♦—♦—♦–
Ben atlattım diyen aslında hiçbir şeyi atlatmamıştır.
Sadece süresini uzatmıştır.
Çünkü bu dünya kaçış yeri değil, imtihan yeridir.
–♦—♦—♦–
Ve sabır,
Sabır kimsesizlerin gücüdür.
Arkasında makamı olmayanların,
Arkasında gücü, parası, lobisi olmayanların,
Sesi bastırılanların, haksızlığa uğrayanların,
Sabır onların elindeki en büyük kuvvettir.
–♦—♦—♦–
Ve o güç korkunç bir güçtür.
Çünkü sabır, ilahi adaletle aynı çizgide yürümektir.
Sabır, zamana teslim olmak değil; zamana hükmedecek kudrete güvenmektir.
–♦—♦—♦–
Sabır, insanın içindeki öfkeyi ateşe değil, dirence dönüştürmesidir.
Kimsesizlerin sabrı küçümsenmesin.
Onların duasıyla, onların gözyaşıyla, onların sessizliğiyle oynanmaya kalkılmasın.
–♦—♦—♦–
Çünkü sabır biriktiğinde çığ olur.
Ve çığ, önüne ne çıkarsa ezer geçer.
Adalet gecikebilir ama şaşmaz.
Hak yerini bulur.
–♦—♦—♦–
İnsan acele eder, kader etmez.
Sabır zayıflık değildir.
Sabır korkaklık değildir.
Sabır boyun eğmek değildir.
Sabır; inananın vakar duruşudur.
Sabır; haklı olanın sarsılmaz zırhıdır.
Sabır; kimsesizlerin korkunç gücüdür.
Ve o güçle oynamaya kalkışan,
Eninde sonunda kendi yaptığının altında kalır.
–♦—♦—♦–
Musa Özdemir / 22 Şubat 2026


YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)