KÖŞE YAZISI ♦ “Yolun Özeti; Dayanmak, Çalışmak ve Razı Olmak… / 19 Mart 2026
Allah’a dayan, sa’ye sarıl, hükmüne râm ol,
Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol.
Bazı sözler vardır, okunur ve geçilir,
Bazı sözler vardır, insanın içine düşer, orada kalır.
İşte bu söz, ikinci türdendir.
Çünkü bu cümle, sadece bir nasihat değil,
hayatın bütün yükünü taşıyan bir hakikattir.
İnsan, çoğu zaman iki uç arasında savrulur,
Ya hiçbir şey yapmadan bekler.
Nasipte varsa olur der, ama gayret etmez.
Ya da her şeyi kendine yükler.
Koşar, çabalar, didinir,
Ama kalbinde bir türlü huzur bulamaz.
Oysa hayat, bu iki uçta değil,
tam ortasında kuruludur.
Bir esnaf düşünün..
Dükkânını açmadan, müşteriyi beklemeden,
sabah kapısını bile kaldırmadan
Allah bereket versin diyorsa,
O bereket gelmez.
Ama erkenden kalkıp dükkânını açan,
işini düzgün yapan,
müşterisine saygı gösteren,
ve akşam olunca “Rızkı veren Allah’tır” diyebilen bir esnaf,
işte o, yolun üzerindedir.
Bir anne düşünün…
Çocuğunu büyütürken gece uykusundan vazgeçer,
emek verir, sabreder, çabalar,
Ama bilir ki, kalbine hidayeti koyacak olan kendisi değil.
İşte bu idrak, insanı yormaz,
aksine insanı taşır.
Hayatın en büyük yanılgısı şudur.
İnsan, ya kendini fazla büyütür,
ya da tamamen küçültür.
Oysa hakikat şudur.
Sen sebepsin ama sonuç değilsin.
Sen çalarsın kapıyı,
ama açan sen değilsin.
Bugün birçok insanın içi neden huzursuz biliyor musunuz?
Çünkü çalışıyor ama teslim olmuyor.
Ya da teslim olduğunu sanıyor ama aslında kaçıyor.
Hâlbuki teslimiyet, kaçmak değildir.
Teslimiyet, elinden geleni yaptıktan sonra
sonuca boyun eğebilmektir.
Bazen bir iş olmaz…
İnsan üzülür, kırılır, sorgular.
Ben bu kadar emek verdim, neden olmadı? der.
İşte tam orada insanın imanı devreye girer.
Çünkü bazı kapılar açılmaz,
çünkü o kapının ardı senin hayrına değildir.
Bazı yollar kapanır,
çünkü seni başka bir yola yönlendirmek içindir.
Ve bazen geciken şeyler vardır.
çünkü vakti henüz gelmemiştir.
İnsan bunu anladığında değişir.
Artık sadece çalışan biri olmaz,
aynı zamanda güvenen biri olur.
Artık sadece isteyen biri olmaz,
aynı zamanda razı olan biri olur.
Ve işte o zaman hayat hafifler,
Omuzlardaki yük azalır,
kalpteki fırtına diner.
Çünkü insan şunu söyler.
Ben üzerime düşeni yaptım,
gerisi Allah’ın takdiri.
Belki de bütün mesele budur.
Ne tamamen bırakmak,
ne de her şeyi üstlenmek..
Ama doğru yerde durmak.
Dayanmak,
çalışmak,
ve sonunda razı olmak,
Çünkü gerçekten,
Başka bir yol yoktur.
–♦—♦—♦–
Musa Özdemir / 19 Mart 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)