KÖŞE YAZISI ♦ Sözün Yükü, İnsanın Ölçüsü… / 20 Mart 2026
Bazı sözler vardır,
Sadece okunmaz.
İnsanın içine iner, orada yer eder.
Bir ayna gibi yüzümüze tutulur ve çoğu zaman görmek istemediğimiz hakikatleri gösterir.
Bugün insanlık en çok neyi kaybetti biliyor musunuz?
Ölçüyü,
Empatiyi,
Hoşgörüyü,
Gayesi olmayan hayatlar çoğaldı.
Herkes bir telaşın içinde ama kimse nereye gittiğini bilmiyor.
O yüzden nasip de kaçıyor, huzur da,
İnsan önce kendini unutuyor.
Sonra başkalarının kusurlarını konuşmaya başlıyor.
Oysa herkes kendi ayıbının hamalıdır.
Ama ne garip ki, kimse kendi yükünü taşımak istemiyor,
Herkes başkasının yükünü konuşmakla meşgul.
Birine hatasını söylemediğinizde,
O hatayı zamanla meziyet zanneder.
Bugün toplumda gördüğümüz birçok çürümenin sebebi de budur.
Yanlış alkışlanırsa, doğru utanır hale gelir.
Çocuklarımızı büyütüyoruz…
Ama nasıl?
Sorgulamayan, direnmeyen, sadece itaat eden bireyler mi yetiştiriyoruz?
Unutmayalım ki;
Kuzu gibi büyüyenler, bir gün güdülür.
İyilik bile gösteriye dönüştü.
Oysa en büyük iyilik, görünmeden yapılandır.
Sessiz yapılan iyilik, en gür sesli hakikattir.
Hayat bir denizdir.
Ama öyle kıyıda durarak yaşanmaz.
Açılacaksan, fırtınaya da hazır olacaksın.
Çünkü konfor, insanı büyütmez;
Mücadele büyütür.
Ve en tehlikeli şey,
Düşmanın sana dost gibi yaklaşmasıdır.
Çünkü açık düşmanla savaşılır,
Ama gizli düşman insanın içini çürütür.
İnsan ilişkileri de böyledir.
Ne çok yakın olacaksın ki yanasın,
Ne çok uzak ki donasın.
Hayat, mesafe ayarıdır.
Bugün herkes konuşuyor,
Ama kimse ne zaman susacağını bilmiyor.
Oysa insanın ayıbı da hüneri de dilinin arkasında gizlidir.
Bilgi çağındayız diyoruz,
Ama davranışlarımıza bakınca cehalet çağındayız.
Çünkü bilgi, davranışa dönüşmüyorsa yükten başka bir şey değildir.
Makamlara geliyoruz,
Unvanlar alıyoruz,
Ama bir soru var ki hepsinin üstünde,
Hiç gönüllere girebildik mi?
Çünkü taht da geçer, taç da…
Ama gönülde kurulan yer kalır .
Ve unutmayalım ki;
İnsan bazen düşmanından daha doğru bir şey duyar.
Çünkü dost, çoğu zaman görmek istediğin ve duymak istediğin sözleri söyler,
Düşman ise gerçeği,
Son söz mü?
Ne çok sert olun kırın,
Ne de fazla yumuşak olun ezilin.
İnsanın en büyük sanatı, dengede kalabilmektir.
Çünkü hayat,
Sözle değil,
O sözün ağırlığını taşıyabilenlerle anlam kazanır.
–♦—♦—♦–
Musa Özdemir / 20 Mart 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)