KALABALIĞIN AYNASI..

KÖŞE YAZISI ¦ KALABALIĞIN AYNASI.. / 23 Ağustos 2026

Toplumlar, kendi ortalamasının üzerine çıkan düşünceleri çoğu zaman bir zenginlikten ziyade tehdit olarak görür.
Alışılmışın dışına çıkan kişiden uzaklaşır, sivrileni törpülemeye, farklı olanı ise kendisine benzetmeye çalışır.

Çünkü kalabalık, aynaya baktığında yalnızca kendi suretini görmek ister.

Kendisinden daha cesur, daha özgün ve daha üretken bir zihinle karşılaştığında huzursuz olur.

Farklı düşünen insan, yerleşik kabulleri sorgular, herkesin sustuğu yerde konuşur, herkesin yürüdüğü yoldan ayrılarak yeni bir yol açar. Bu tavır, değişime kapalı çevrelerde çoğu zaman anlayışla değil, dışlama, küçümseme ve itibarsızlaştırmayla karşılık bulur.

Vasatlık, yalnızca düşünsel bir seviye değildir.
Aynı zamanda kendi sınırlarını koruyan sessiz bir dayanışmadır.

Başarıyı takdir etmek yerine değersizleştirir, cesareti kibir, özgünlüğü aykırılık, kararlı duruşu ise tehdit olarak göstermeye çalışır.

Oysa toplumları ileriye taşıyanlar, kalabalığın söylediklerini tekrarlayanlar değil, kimsenin sormaya cesaret edemediği soruları soranlardır.

Gelişmenin yolu herkesi birbirine benzetmekten değil, farklı düşüncelere alan açmaktan geçer.

Kabul görmek uğruna kendi fikrinden, renginden ve karakterinden vazgeçen insan yalnızca farklılığını değil, kendisini de kaybeder.

Bugün yadırganan düşünceler, yarının ortak aklına dönüşebilir.
Bu nedenle farklı olanı susturmak, yalnızca bir sesi kısmak değil, geleceğin ihtimallerini de yok etmektir.

–¦—¦—¦–

Musa Özdemir / 23 Ağustos 2026