KÖŞE YAZISI ¦ AFFETMEK, KAPIYI YENİDEN AÇMAK DEĞİLDİR / 05 Eylül 2026
Hz. Yusuf, kendisini kuyuya atan kardeşlerini affetti. İntikam peşinde koşmadı, geçmişin acısını öfkeye dönüştürmedi.
Ancak bu kıssadan çıkarılacak ders yalnızca affetmek değil,affederken yaşananlardan ders alabilmektir.
İnsan bazen kendisine kötülük yapanları bağışlar. Kalbindeki öfkeyi bırakır, intikam arzusundan vazgeçer ve hesabı Allah’a havale eder.
Fakat affetmek, yaşananları unutmak ve aynı kişilere yeniden sınırsız güvenmek anlamına gelmez.
Çünkü merhamet başka, tedbirsizlik başkadır.
Affetmek insanın vicdanında verdiği bir karardır,yeniden güvenmek ise karşı tarafın hak etmesi gereken bir imkândır.
Bağışlamak sizin iradenizdedir, ancak kırılan güvenin onarılması yalnızca sözlerle değil, samimi bir pişmanlık, değişen davranışlar ve zamanla mümkündür.
Seni bir kez kuyuya atanı affedebilirsin, fakat eline yeniden ip vermek zorunda değilsin.
Yaşattığı acıyı geride bırakabilir, kalbinde ona karşı kin taşımayabilirsin. Ancak aynı acıyı yeniden yaşamamak için mesafeni korumak da en doğal hakkındır.
Bu kin tutmak değil, yaşananlardan ders çıkarmaktır.
Bazı insanlar affedilmeyi, eski yerlerine hiçbir şey yaşanmamış gibi dönme hakkı zanneder.
Oysa her özür, ilişkiyi eski haline getirmez.
Bazı yaralar iyileşir fakat izi kalır, bazı kırgınlıklar diner ama aradaki mesafe devam eder.
İnsan herkese karşı iyi niyetli olabilir, ancak herkesi hayatında aynı yere koymak zorunda değildir.
Duygusal olgunluk, affederken yaşananlardan ders çıkarmak, kalbinde kin taşımadan kendini aynı acıya karşı koruyabilmektir. Kötülüğe kötülükle karşılık vermemek, fakat kötülüğü yapan kişiye karşı hafızasını da kaybetmemektir.
İnsan bazen karşısındakini bağışlar ama onunla aynı yolda yürümemeyi seçer. Selamını esirgemez fakat sırrını teslim etmez. Kötülüğünü istemez ama hayatının kapılarını da yeniden sonuna kadar açmaz.
Bu ne kibirdir ne de intikam…
Bu insanın kendisine duyduğu saygının, kazandığı hayat tecrübesinin ve koruduğu onurun bir sonucudur.
Affetmek geçmişin yükünden kurtulmaktır.
Mesafe koymak ise geleceğini korumaktır.
Seni kuyuya atanı affet, kalbini öfkenin esiri yapma. Fakat kuyudan çıktıktan sonra kimlerle yürüyeceğine aklınla karar ver.
Güzel ahlak affetmeyi, hayat tecrübesi ise sınır koymayı öğretir.
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 05 Eylül 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)