Ahh!.. Bu usumda yarım kalmış; / Ebe gümeci dar sokak kokusu.. ./ Ahh!.. Bu havada uçuşan, / Altın suyuna puslu, / Yuha da huzmelerim… / Oldukça nemli mavi, / Delisi bile dahi, /Bu şehr-i Tokat’dır eminim…

Ahh!.. Bu usumda yarım kalmış;
Ebe gümeci dar sokak kokusu…
Ahh!.. Bu havada uçuşan,
Altın suyuna puslu,
Yuha da huzmelerim…
Oldukça nemli mavi,
Delisi bile dahi,
Bu şehr-i Tokat’dır eminim…

Ahh!.. Bu demlenmiş mandalina rengi;
Beton evleri yalayan,
Yalancı ikindi güneşim
Ve lök gibi aşka sarman,
Kurşuni yanık yüreğim…
Halk dilinde topal;
İğne batan, kıç atan!
Bakkal Muzaffer’in manav kasasında;
Ardala yokuşlu akıyor zaman…

Ahh!.. Bu hastane, Dispanser, Eczane.
Ağır polio sekeli (güya latince!)
Ahh!.. Bu hayal kırıkları,
Ahh!.. Bu derbeder gençliğim.
Hapise Müdürü’nün evi;
Aşağısı ilkokul ve uçurum.
Piç eriğin mayhoş tadında,
Aşk acılarımın saklı bahçesi…
Ahh!.. Az ötede Kırkbadallar,
Ve ayışığında dudak hırsızlığım…

Sümer Pastanesi haftaiçi hep boş;
Hey Plak’ta Ferdi abim:
“Bende özledim ben dee
Resmin var şu an elimdee
Sana koşmak isterimmm
Derman yok dizlerimdee”

Kırmızı hırkalı,
Güdük boylu,
Sivilceliydi,
Rahmetli İlhan.
Ergendi, Gizliydi,
Bilinmezdi sevdası…

Yere bakardı yürürken Ardanuçlu;
Mahcuptu, Utangaçtı, Aysundu.
Sabahın köründe giderdi Atatürk ortabire,
O ütülü sarı saçlarını sallayarak.
Kimse bilmezdi, Kimse görmezdi
Ve her defasında ikiye ayrılırdı,
Ardala, 2’inci çıkmaz sokak..

Ben nisyana gebeydim;
Ve orada, Ortada,
Perdesiz körebeydim.
Bir beyaz murat 124 geçerdi,
Göz bebeklerimin ta içinden…
Önce kırıp döktüğüm,
Bıçkın bir bıçak gibi Tokat!..
Sonra yakıp-yıktığım,
Yorgun, Bitkindi hayat…

Yok bu sefer söylemem!..
Yemin verme söylemem…
“Aşk dediğin laftır derlerr sakın kanma onlaraa
Yalnız sevilmekle kalma birde sevmeyi araa
Çok çabuk geçer bu günler çevren boşalır sonraaa
Aşk dediğin laftır diyen güler karşındaa
Güzelliğin gençliğin henüz bitmeden
Etrafını saranların hepsi gitmeden
Sevmeyi öğrenirsen ne mutlu sana
Haydi ne duruyorsun koşsana aşkaa”

İşte hepsi bu kadar!…