KÖŞE YAZISI ¦ Acının Kaynağı Zekâ Değil, Derinliktir.. / 09 Haziran 2026
Hayatın en büyük ironilerinden biri şudur.
Bazen en çok düşünen insanlar en çok acıyı çekerken, en az düşünenler hayatın içinde daha rahat yürüyüp giderler.
Bu durumun sebebi zekâ değil, insanın neye değer verdiğidir.
Çünkü bazı insanlar, yalnızca sahip oldukları şeylerle yaşarlar.
Onlar için değer,elde edilebilen, faydası görülen ve günlük hayatı kolaylaştıran şeylerden ibarettir.
Ulaşamadıkları şeyleri kutsallaştırmaz, kaybettikleri şeylerin ardından uzun uzun yas tutmazlar.
Hayat onlar için somut gerçeklerden oluşur.
Bu yüzden ruhları daha az yaralanır.
İnsanı en çok yaralayan şey, sahip olamadıkları değil, anlam yükledikleridir.
Basit insanın dünyasında hesap nettir.
İş varsa huzur vardır.
Para varsa güven vardır.
Çıkar varsa ilişki vardır.
Fayda bitince bağ da biter.
Bu nedenle onların kayıpları da sınırlıdır.
Ancak bir de başka insanlar vardır ki;
Bir fikre ömür adayanlar,
Bir davaya gönül verenler,
Bir insanı sadece var olduğu için sevenler,
Adaletin, vicdanın, sadakatin ve onurun hâlâ bir anlam taşıdığına inananlar,
İşte onların dünyası çok daha ağırdır.
Onlar, sonuçlarını hemen göremeyecekleri şeylere emek verirler.
Çoğu zaman karşılık alamayacakları insanlara değer verirler.
Uğruna mücadele ettikleri ideallerin gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini bilmeden yollarına devam ederler.
Ve en büyük darbeyi de çoğu zaman hayatın kendisinden değil, insanların sıradanlığından alırlar.
Çünkü derin insanlar, herkesin kendi gibi düşündüğünü sanır.
Oysa dünya, düşündüklerinden çok daha fazla çıkarcı, çok daha fazla yüzeysel ve çok daha fazla hesapçıdır.
Bu gerçeği fark ettiklerinde ise hayal kırıklığı başlar.
Basit insanlar, derin insanların çektiği acıları çekmezler.
Çünkü onlar sevginin ağırlığını, sadakatin bedelini, vicdanın yükünü ve idealler uğruna fedakârlık yapmanın ne demek olduğunu tam olarak bilmezler.
Onlar için hayat, bugünü kurtarmaktan ibarettir.
Derin insanlar ise yarını, hatta kendilerinden sonrasını düşünürler.
İşte bu yüzden tarihe yön verenler, şiir yazanlar, fikir üretenler, medeniyet kuranlar ve insanlığa iz bırakanlar hiçbir zaman rahat yaşayan insanlar olmamıştır.
Rahatlık çoğu zaman sıradanlığın ödülüdür.
Acı ise çoğu zaman farkındalığın bedeli,
Bu nedenle bazı insanlar daha az acı çekerek yaşar, çünkü daha az hisseder, daha az düşünür ve daha az anlam ararlar.
Ama insanı gerçekten insan yapan da tam burada başlar.
Çünkü büyük ruhlar, küçük hesaplarla yaşayamaz.
Derin insanlar, sıradan mutluluklara sığamaz.
Ve bazı yalnızlıklar, bazı kırgınlıklar ve bazı acılar; aslında insanın eksikliğinin değil, taşıdığı ruhun büyüklüğünün bedelidir.
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 09 Haziran 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)