KÖŞE YAZISI ¦ Kusursuzluk Arayışı ve İnsan Olmanın Gerçeği.. / 10 Haziran 2026
Modern insanın en büyük yanılgılarından biri, kusursuz bir hayatın mümkün olduğuna inanmasıdır.
Kusursuz bir aşk arıyoruz.
Kusursuz bir evlilik bekliyoruz.
Kusursuz bir iş, kusursuz bir ev, kusursuz bir gelecek hayal ediyoruz.
İnsan ilişkilerinde de aynı hatayı yapıyoruz.
Herkesin değişebileceğini, herkesin düzelebileceğini düşünüyoruz.
Bu nedenle kimi zaman yıllarımızı, değişmeye niyeti olmayan insanları değiştirmeye çalışarak tüketiyoruz.
Oysa hayatın en sert gerçeklerinden biri şudur.
Düzelmeyecek insanları sürekli iyileştirmeye çalışanlar, sonunda kendilerini yorar, yıpratır ve hasta ederler.
Çünkü değişim, dışarıdan dayatılan bir süreç değil, insanın kendi içinde verdiği bir karardır.
Siz ne kadar çaba gösterirseniz gösterin, değişmeyi istemeyen bir insanı değiştiremezsiniz.
Bu gerçeği kabul etmek, vazgeçmek değil, hayatı olduğu gibi görebilmektir.
Aslında aynı durum, kusursuzluk arayışımız için de geçerlidir.
Çünkü hayatın kendisi kusursuz değildir.
Kusursuz aşk yoktur.
Kusursuz evlilik yoktur.
Kusursuz dostluk yoktur.
Kusursuz kariyer yoktur.
Kusursuz insan ise hiç yoktur.
Her ilişkinin içinde çözülmesi gereken sorunlar vardır.
Her başarının arkasında görünmeyen eksikler vardır.
Her mutluluğun içinde küçük hüzünler, her güzelliğin içinde küçük kusurlar bulunur.
Çünkü hayat, kusursuzluk üzerine değil,denge üzerine kuruludur.
Japon kültüründe yüzyıllardır varlığını sürdüren Wabi-Sabi anlayışı da tam olarak bunu anlatır.
Wabi-Sabi, kusuru reddetmek yerine onu hayatın doğal bir parçası olarak kabul etmektir.
Eskimiş bir eşyanın değerini, yaşanmış bir yüzün hikâyesini, zamanın bıraktığı izlerin anlamını görebilmektir.
Bir ağacın gövdesindeki çatlaklar nasıl onun yıllara meydan okuduğunu anlatıyorsa, insanın yüzündeki çizgiler de yaşadığı hayatın sessiz tanıklarıdır.
Saçlara düşen aklar yalnızca yaşın değil, tecrübenin de işaretidir.
Bu yüzden insanı değerli kılan şey kusursuzluğu değil, yaşanmışlığıdır.
Bugün dünyanın en büyük sorunlarından biri, insanların kendilerini sürekli başkalarıyla kıyaslamasıdır.
Sosyal medyada sergilenen kusursuz hayatlara bakıp kendi hayatlarını eksik sanmalarıdır.
Oysa gerçeğin kendisi çok daha farklıdır.
Gördüğümüz her başarılı insanın görünmeyen mücadeleleri vardır.
Her mutlu fotoğrafın arkasında aşılmış zorluklar vardır.
Her güçlü insanın içinde taşıdığı kırgınlıklar vardır.
Çünkü kusur, hayatın istisnası değil, hayatın kendisidir.
Belki de evrendeki tek mükemmellik farklılıktır.
Ve farklılığı yaratan da kusurlardır.
Hiçbir insan diğerinin aynısı değildir.
Hiçbir hayat birbirine benzemez.
Hiçbir hikâye kusursuz değildir.
İnsan olmanın güzelliği de tam burada başlar.
Kendimizi olduğumuz gibi kabul ettiğimizde,
Başkalarının eksiklerini düzeltmeye çalışmak yerine kendi hayatımızı güzelleştirmeye odaklandığımızda,
Kusurlarımızı bir yük değil, bizi biz yapan özellikler olarak görmeye başladığımızda,
İşte o zaman huzura biraz daha yaklaşırız.
Çünkü mutluluk, kusursuz bir hayat bulmakta değil, kusurlarıyla birlikte hayatı sevebilmektedir.
Ve insanın gerçek olgunluğu, dünyayı değiştirmeden önce hayatın bu gerçeğini kabul edebilmesidir.
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 10 Haziran 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)