Taş Atanlar ve İbret Alanlar..

KÖŞE YAZISI ¦ Taş Atanlar ve İbret Alanlar.. / 25 Haziran 2026

İnsanlar ikiye ayrılır.
Bir olay gördüğünde taş atanlar ve ibret alanlar,

Tasavvufun büyük isimlerinden Cüneyd-i Bağdadi’nin hayatından aktarılan bir kıssa, aslında insanın kendisiyle yüzleşmesinin ne demek olduğunu anlatır.

Hırsızlık yaptığı için eli kesilmiş bir adam, çarşının ortasında insanların hakaretlerine ve taşlarına maruz kalmaktadır.

Herkes onu suçlamakta, aşağılamakta ve dışlamaktadır.

Cüneyd-i Bağdadi ise kalabalığın arasından geçip adamın kesik elini öper.
Bu davranış karşısında şaşkına dönenlere verdiği cevap ise asırları aşan bir hikmettir.

Bu adam batıl bir dava uğruna öyle bir sebat göstermiş ki sonunda elini vermiş.

Keşke ben de Hak yolunda onun gösterdiği kararlılığı gösterebilseydim.

İşte arif ile sıradan insan arasındaki fark burada ortaya çıkar.

Sıradan insan başkasının kusurunu görür,arif insan ise aynı olayda kendi eksikliğini fark eder.

Kalabalık hırsızın suçuna bakarken, Cüneyd kendi imanını ve gayretini sorgulamıştır.

Bugün insanların en büyük yanılgılarından biri, kendilerini hâkim yerine koymalarıdır.

Bir hata gördüklerinde hüküm verir, bir kusur gördüklerinde infaz ederler.

Oysa hiç kimse sadece yaptığı hatadan ibaret değildir.

Her insanın içinde pişmanlık, tövbe, mücadele ve yeniden ayağa kalkma ihtimali vardır.

Daha da önemlisi, başkasının günahıyla meşgul olmak çoğu zaman insanı kendi kusurlarından uzaklaştırır.

Çünkü nefis, başkalarının yanlışlarını konuşmayı sever, kendisiyle yüzleşmeyi ise sevmez.

Bu yüzden bazı insanlar ömür boyu çevresindekileri yargılar ama bir gün olsun aynaya bakıp kendini sorgulamaz.

Cüneyd-i Bağdadi’nin bize bıraktığı asıl ders şudur.

Bir insanın düştüğü yere bakıp onu ezmek kolaydır, zor olan, o düşüşten kendine bir ibret çıkarmaktır.

Hakikate yaklaşanlar, insanların ayıplarını sayanlar değil, gördüğü her olayda kendi nefsine pay çıkaranlardır.

Belki de mesele, hırsızın elinin kesilmesi değil, bizim kalbimizin ne kadar merhamet taşıdığıdır.

Belki de mesele, bir insanın günaha düşmesi değil, bizim o manzaradan hangi dersi aldığımızdır.

Çünkü bazıları taş atarak geçer bu dünyadan,
Bazıları ise bir insanın hatasında bile Allah’ın kendilerine verdiği dersi görür.

İşte irfan, tam da burada başlar.

–¦—¦—¦–

Musa Özdemir / 25 Haziran 2026