KÖŞE YAZISI ¦ Aynaya Bakan, Kendini Görür.. / 16 Temmuz 2026
Hayatta en büyük yanılgılardan biri, insanın başkalarını kendi karakteriyle ölçmesidir.
Oysa herkesin baktığı pencere aynı değildir.
Kimisi dünyaya güvenle bakar,
Kimisi şüpheyle…
Kimisi sevgiyi görür,
Kimisi ihaneti…
İnsan, çoğu zaman karşısındakini değil kendi iç dünyasını okur.
Yalanı hayatının bir parçası hâline getiren, doğruluğun varlığına inanmakta zorlanır. Bu yüzden herkesi yalancı sanır.
Hırsızlık zihniyetini taşıyan, fırsat bulduğunda herkesin aynı yolu seçeceğini düşünür.
Onurunu kaybetmiş bir insan, dik duruşun ne demek olduğunu anlayamaz, herkesi kendisi gibi omurgasız zanneder. Arsızlıkla yaşayan, edep sahibi insanları bile hadsiz olmakla suçlar.
Çünkü insan, başkasını değerlendirirken aslında kendi karakterini ele verir.
Buna karşılık gönlü temiz olan, insanlara önce güvenmeyi tercih eder.
Kusur aramak yerine güzelliği görmeye çalışır. Kötülüğü çoğaltmak yerine iyiliği büyütür.
Kalbinde merhamet taşıyan, dünyaya da merhametle bakar.
Vicdanı diri olanın dili de temiz olur, bakışı da…
Ne yazık ki günümüzde birçok hüküm, bilgiye değil önyargıya, hakikate değil, kişisel karaktere dayanıyor. İnsanlar çoğu zaman gördüklerini değil, görmek istediklerini konuşuyor.
Bu yüzden iftiralar, zanlar ve peşin hükümler, hakikatin önüne geçmeye çalışıyor.
Oysa hakikat, insanların zannıyla değişmez.
Güneş, gözünü kapatan için nasıl kararmıyorsa, doğru da inkâr edenle yanlış hâline gelmez.
Hz. Mevlânâ’nın asırlar öncesinden gelen şu sözü, insan psikolojisini tek cümlede özetlemektedir.
“Bizi bilen bilir, bilmeyen de kendisi gibi bilir.”
İşte bütün mesele burada yatıyor.
İnsan, karşısındakini değil, içindeki dünyayı görür. Dilinden dökülen her itham, vicdanında taşıdığı yükün izidir.
Başkasına sürdüğü her leke, çoğu zaman kendi aynasına düşen gölgedir.
Bu yüzden insanların sizin hakkınızda ne söylediğinden önce, o sözleri söyleyenlerin nasıl bir karakter taşıdığına bakın.
Temiz kalpler güven üretir, kirlenmiş vicdanlar ise şüphe…
Unutulmamalıdır ki, insanın gerçek yüzü, övdüğü kişilerden çok, sebepsiz yere karaladığı insanlarda ortaya çıkar.
Zira herkes, karşısındakini değil, kendi ahlakını konuşur.
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 16 Temmuz 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)