KÖŞE YAZISI ¦ MAKAMIN, NİMETİN VE İHANETİN BEDELİ OLMALI! / 15 Kasım 2026
Bir ülkede adalet, garibana ceza, güçlüye imtiyaz dağıtıyorsa orada hukuk değil, zorbalık düzeni vardır!
Bir öğretmenin öğrencilerinin önünde işlediği hırsızlıkla sıradan bir vatandaşın işlediği hırsızlık aynı değerlendirilemez. Çünkü öğretmen yalnızca bir insan değil, aynı zamanda bir rol modeldir. Toplumun kendisine duyduğu güveni de temsil eder.
Bir kamu yöneticisinin yaptığı yolsuzluk, sıradan bir vatandaşın işlediği suçla aynı cezaya tabi olmamalıdır. Çünkü o kişi yalnızca para çalmamış, devletin itibarını, milletin güvenini ve kamu vicdanını da çalmıştır. Bunun cezası en az üç kat ağır olmalıdır!
Bir milletvekili hırsızlığa, yolsuzluğa, dolandırıcılığa bulaşıyorsa cezası da asgari ücretle milletvekili maaşı arasındaki oran kadar ağır olmalıdır!
Makamın nimetinden ne kadar yararlanıyorsan, ihanetinin bedelini de o oranda ödemelisin!
Bir şirketin yönetim kurulu üyesi, yönettiği şirketi soyuyorsa aldığı maaşla en düşük ücretli çalışanının maaşı arasındaki fark, cezasına da yansımalıdır.
Bir din görevlisi kürsüye çıkıp ahlak ve kul hakkı anlatırken kendisi kul hakkı yiyorsa, onun sorumluluğu da sıradan bir insanınkiyle aynı olmamalıdır.
Çünkü insanın sorumluluğu yalnızca işlediği suçla değil; bildiği, temsil ettiği, kendisine emanet edilen yetki ve yararlandığı nimetlerle de ölçülmelidir.
Bugün Türkiye’de en büyük sorunlardan biri, cezasızlığın giderek normalleşmesidir. Cezalar erteleniyor, infaz düzenlemeleriyle yaptırımların caydırıcılığı tartışılır hâle geliyor. Suça bulaşan bazı kişilerin bir süre sonra protokol sofralarında, itibarlı makamların yanında boy göstermesi ise toplumun adalet duygusunu daha da yaralıyor.
Garibanın karşısında bütün gücüyle duran hukuk, makam ve servet sahiplerinin karşısında neden aynı kararlılığı gösteremiyor?
Bu nasıl adalet? Bu nasıl devlet anlayışı?
Bir ülkede kamu imkânlarından en fazla yararlananlar, işledikleri suçların bedelini en hafif şekilde ödüyorsa o düzenin adı adalet olamaz!
Bu milletin inancında da tarihinde de ahlak anlayışında da emanetin sorumluluğu vardır. Yetki, ayrıcalık değil mesuliyettir. Makam, saltanat değil hizmet yeridir.
Artık Türkiye’nin yalnızca siyasetini değil, adalet sistemini, kamu ahlakını, ticaret ahlakını ve toplumsal sorumluluk anlayışını yeniden inşa etmesi gerekiyor.
Çünkü mesele yalnızca siyasilerin değişmesi değildir. Mesele, siyasetçiyi de bürokratı da iş insanını da din görevlisini de aynı çürümüş düzenin içinde koruyan anlayışın değişmesidir.
Düzen değişmeden düzenbazların isimlerinin değişmesi, millete hiçbir şey kazandırmaz!
Türkiye’nin ihtiyacı yeni ayrıcalıklılar, yeni dokunulmazlar, yeni saltanat sahipleri değildir.
Türkiye’nin ihtiyacı; makam yükseldikçe sorumluluğun, güven kötüye kullanıldıkça cezanın ağırlaştığı gerçek bir hukuk düzenidir.
Türkiye, kendi fabrika ayarlarına dönmek zorundadır!
Çünkü adaletin olmadığı yerde devletin itibarı, ahlakın olmadığı yerde milletin huzuru, caydırıcılığın olmadığı yerde de toplumsal düzen ayakta kalamaz.
Unutmayalım: Bir ülkeyi yalnızca suçlular çökertmez. Suçluyu koruyan, ödüllendiren ve cezasız bırakan düzen de çökertir!
–¦—¦—¦–
Dr. Şeref Menteşe / 15 Kasım 2026
#Adalet #HukukunÜstünlüğü #Cezasızlık #KamuAhlakı #Yolsuzluk #KulHakkı #ToplumsalÇürüme #DevletAhlakı #Türkiye #AdaletReformu
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)