Siyaset Yazarlar

ALLAH’IN KUDRETİNE SINIR, RAHMETİNE MESAFE YOKTUR…

ALLAH’IN KUDRETİNE SINIR, RAHMETİNE MESAFE YOKTUR…

KÖŞE YAZISI ¦ ALLAH’IN KUDRETİNE SINIR, RAHMETİNE MESAFE YOKTUR… / 20 Kasım 2026

Karanlık bir odaya süzülen ışığı düşünün. Önünde engel bulunmadıkça her köşeye ulaşır. Küçücük bir şişeden yayılan koku bulunduğu ortamı sarar. Bir ateşin sıcaklığı ise çevresindeki her şeye tesir eder.

Bütün bunlar maddidir, sınırlıdır ve yaratılış kanunlarına tabidir.
Peki, sınırlı varlıklar bile böylesine tesir gösterebiliyorsa, onları yoktan var eden Allah’ın sonsuz kudretini hangi ölçüyle değerlendirebiliriz?

İnsanın aklı işte bu noktada derin bir tefekküre yönelir.

Allah’ın kudreti zaman ve mekanla sınırlı değildir. O’nun ilmine hiçbir şey gizli kalmaz. Rahmeti ise insanın dar düşüncelerine ve hesaplarına sığmaz.

Bir annenin evladına duyduğu şefkatte, toprağın altında filizlenen tohumda, okyanusun derinliklerinde rızkını bulan canlıda aynı ilahi rahmetin tecellileri vardır.

Bir karıncanın rızkını vermek, yıldızların hareketini idare etmeye engel değildir. Bir yaprağın damarlarını yaratmakla kainatın düzenini sürdürmek, Allah’ın kudreti açısından farklı zorluklar taşımaz.

İnsan ise sınırlıdır. Gücü tükenir, bilgisi eksik kalır, bir yere ulaşırken başka bir yerden uzaklaşır. Kendi aczini ölçü alarak ilahi kudreti anlamaya çalışması, en büyük yanılgılarından biridir.

Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur.

“Biz ona şah damarından daha yakınız.” (Kaf Suresi, 16. ayet)

Bu yakınlık maddi bir mesafeyi değil, Allah’ın her şeyi kuşatan ilmini ve mutlak hâkimiyetini ifade eder.

Dünyanın bir ucunda gözyaşlarıyla dua eden annenin yakarışı da diğer ucunda derdini kimseye anlatamayan insanın sessiz duası da O’nun ilminden gizli değildir.

İnsan ne kadar güçlü olursa olsun bir nefese muhtaçtır. Ne kadar zenginleşirse zenginleşsin satın alamayacağı nimetler, ne kadar bilgili olursa olsun kavrayamayacağı hakikatler vardır.

İşte bu idrak, insanı kibirden uzaklaştırır; tevazuya, şükre ve merhamete yaklaştırır.

İman, yalnızca Allah’ın büyüklüğünü dile getirmek değil, o büyüklüğün karşısında insanın kendi aczini ve sorumluluğunu kavramasıdır.

Kainattaki ilahi düzeni gören insanın vicdanı da diri olmalıdır. Merhameti anlayıp merhametsiz yaşamak, adaleti savunup haksızlığa ortak olmak, yaratılışın hikmetini kavrayamamanın göstergesidir.

İnsan sahip olduklarının emanet, yaşadığı hayatın imtihan, aldığı her nefesin büyük bir nimet olduğunu idrak ettiğinde gerçek huzurun kapısını aralar.

Zira asıl büyüklük, insanın kendisini güçlü görmesinde değil, Allah’ın sonsuz kudreti karşısında haddini bilmesindedir.

Allah’ın kudretine sınır, rahmetine mesafe, ilmine perde yoktur.

–¦—¦—¦–

Musa Özdemir / 20 Kasım 2026

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL