Bazı insanlar vardır…
Hiçbir kötülüğünüz dokunmaz onlara. Kalbiniz saf, niyetiniz berraktır. Yine de sizi dillerine dolarlar.
Neden mi? Çünkü siz, onların karanlıkta sakladığı gölgeleri görünür kılarsınız.
Ve unutmayın; karanlık, hiçbir zaman ışıktan hoşlanmaz.

–♦—♦—♦–

Bu dünyada kimse, başkasının huzuruyla değil; kendi karanlığıyla boğuşur.
Eğer biri durup dururken sizinle uğraşmaya başlamışsa, emin olun ki farkında olmadan bir şey yaptınız: Parladınız.
Duruşunuzla, sözünüzle, dikliğinizle
Onların sarsılmasına neden olan şey, sizin kötülüğünüz değil; içlerindeki eksikliğin sizdeki karşılığıdır.

–♦—♦—♦–

Zarar vermemişsinizdir ama rahatsız etmişsinizdir.
Kırmamışsınızdır ama gözlerine batmışsınızdır.
Sadece yürümüşsünüzdür; ama o yürüyüş bile birilerinin uykusunu kaçırmıştır.

–♦—♦—♦–

Çünkü bazıları sadece güçsüz oldukları için değil, güçlü birini gördüklerinde kendi zayıflıklarını hatırladıkları için nefret eder.
Siz sessiz kalırsınız; onlar içten içe gürültü çıkarır.
Siz iyiliği seçersiniz; onlar sizin iyiliğinizdeki gücü tehdit sayar.

–♦—♦—♦–

Ama şunu asla unutmayın:
Hiç kimse taş atmaz, yere düşen meyveye.
Taş, daima dallarda parlayan olgun olana gider.
Ve eğer taşlar üzerinize geliyorsa, bilin ki artık meyve vermeye başlamışsınız.

–♦—♦—♦–

O yüzden kırılmayın.
İzin verin konuşsunlar, uğraşsınlar, kıskansınlar.
Siz sadece yürüyün çünkü sizin ışığınız, onların gölgesinin sınırlarını büyütüyor.
Ve bir gün o ışık, her şeyi apaçık gösterecek.

–♦—♦—♦–

Karanlığa inat, parlamaya devam edin.

–♦—♦—♦–

✏️ Musa Özdemir / 09 Kasım 2025