Lev Tolstoy şöyle der;
“İnsanları yalan söylediklerinde dinlemeyi severim. Çünkü olmak istedikleri ama olamadıkları insanları anlatırlar.”
Bu söz, insan ruhuna yazılmış bir edebiyat cümlesi değildir.
iktidarın, ihtirasın ve karakter zaaflarının soğukkanlı bir teşhisidir.

–♦—♦—♦–

Çünkü yalan, insanın başkasına değil, kendine söylediği bir masaldır.
Ve her masal, sahibinin eksik kalan yanını ele verir.
İnsan doğruyu söylerken gerçeği saklayabilir;
ama yalan söylerken asla kendini saklayamaz.
Yalan, karakterin makyajıdır.

–♦—♦—♦–

Ne kadar kalın sürülürse, altındaki çürüme o kadar belirginleşir.
Bu durum en çok makam sahiplerinde görünür.
Çünkü makam, insanı değiştirmez;
insanın içindekini büyütür.
Erdem varsa onu görünür kılar,
ihtiras varsa onu azgınlaştırır.
Yetkiyle tanışıp sorumlulukla hiç yüzleşmemiş olanlar,
makamı bir hizmet alanı değil,
egolarının kürsüsü hâline getirir.
Sözleri çoğalır, hakikatleri azalır.
Cümleleri süslenir, niyetleri kirlenir.
Makam yükseldikçe yalan da büyür.
Artık küçük kaçamaklar yetmez;
büyük laflar, yüksek perdeden nutuklar gerekir.

–♦—♦—♦–

Millet denir ama halk unutulur.
Adalet”denir ama terazinin ayarı çoktan bozulmuştur.
Dava denir ama dava çoktan kişisel hırsa dönüşmüştür.
İhtiras, makam sahibinin en sinsi düşmanıdır.
Ona sürekli şunu fısıldar.

Sen vazgeçilmezsin.
İşte tam o noktada gerçekler yük olur,
dürüstlük engel sayılır,
eleştiri düşman ilan edilir.
Bu yüzden bazıları yalanı savunma aracı olarak kullanır.
Bazıları gizlenmek için,
bazıları iktidarını korumak için,
bazıları da kaçınılmaz sonu biraz daha ertelemek için,
Ama tarih şunu defalarca göstermiştir.

–♦—♦—♦–

Makam yalanı taşır,
ama sonsuza kadar taşıyamaz.
Tolstoy’un işaret ettiği yer tam da burasıdır.
İnsan yalan söyledikçe,
olmak isteyip olamadığı kişiyi ifşa eder.

–♦—♦—♦–

Makam sahipleri yalan söyledikçe de
taşıyamadıkları ağırlığı ele verirler.
Çünkü yalan,
iktidarın dili olabilir,
ama asla hakikatin kaderi olamaz.

–♦—♦—♦–

Ve günün sonunda;
makam düşer,
söz susar,
geriye sadece karakter kalır.

–♦—♦—♦–

✍️ Musa Özdemir / 30 Ocak 2026