KÖŞE YAZISI ¦ KALBİNDEN GEÇENİ YAZAN BİR KALEM… / 10 Nisan 2026
Bir cümle,
Bazen tek bir söz, insanın iç dünyasında fırtınalar koparmaya yeter.
Bir davranış,
Göz ucuyla gördüğün bir tavır, zihninde uzun uzun yankılanır.
Bir olay,
Şahit olduğun bir hadise, kalbine dokunur ve seni susamaz hâle getirir.
İşte ben de tam bu noktada yazıyorum.
Etkilendiğim her şey, önce zihnimde şekillenir.
Sonra gönlüme düşer.
Ve çoğu zaman kaleme dönüşerek hayat bulur.
Zamanla o satırlar birikir.
Birikir,
Olgunlaşır,
Derinleşir,
Ve nihayetinde sizlerle buluşur.
Çünkü bu yazılar; sadece kelimelerden ibaret değildir.
Bir duruşun, bir vicdanın, bir arayışın yansımasıdır.
Bugün içinde bulunduğumuz tabloyu görmezden gelmek mümkün değil.
Toplumsal yapı her geçen gün biraz daha aşınıyor.
Değerlerimiz yıpranıyor, ölçülerimiz bulanıklaşıyor.
İşte tam da bu yüzden yazıyorum.
Unutulanı hatırlatmak için,
Normalleşen yanlışlara “DUR” demek için…!
İyiliğin hâlâ var olduğunu göstermek için…!
Çünkü inanıyorum ki;
İyilik yayılırsa çoğalır,
Kötülük karşılık bulmazsa zayıflar.
Ve yine inanıyorum ki;
Karakter, insanın en büyük kimliğidir.
Ahlak, onu ayakta tutan omurgadır.
Dürüstlük ve vefa ise insanı insan yapan en kıymetli değerlerdir.
Ben kusursuz bir insan değilim.
Eksiklerim var, hatalarım var.
Ama belki de tam bu yüzden yazıyorum.
Kendi eksiklerinin farkında olan bir insan olarak;
Hem kendime, hem de başkalarına hatırlatmak için,
Çünkü insan bazen başkasına söylediği sözle,
En çok kendine dokunur.
Kalemim bir yere yöneliyorsa, bilin ki orada bir dert vardır.
Biriktirdiklerim varsa, bilin ki paylaşılmayı bekleyen bir hakikat vardır.
Ve ben,
O hakikati saklayan değil,
Paylaşan tarafta olmayı seçiyorum.
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 10 Nisan 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)