İkiyüzlü insanın dilinde tat, kalbinde ise fesat gizlidir.
Gülümser…
Güzel sözler söyler…
Sanki dostunmuş gibi yanına sokulur…
Ama ne kadar makyaj yaparsa yapsın, içindeki karanlık bir gün mutlaka yüzüne vurur. Çünkü içi başka dışı başka olanın maskesi uzun süre durmaz; ya bir cümlede, ya bir bakışta, ya da bir davranışın tam ortasında paramparça olur.

–♦—♦—♦–

Ben hayatım boyunca şunu gördüm:
İkiyüzlü insanın en büyük zararı aslında başkasına değil, kendinedir.

–♦—♦—♦–

Çünkü böyle insanlar;
Kendi yalanında boğulur,
Kendi çıkarının altında ezilir,
Kendi karanlığında kaybolur.

-♦—♦—♦-

Maskeyle yaşayan birinin kaderi bellidir:
O maske düşer, altında çirkinliğin bütün çıplaklığı kalır.

–♦—♦—♦–

Ve unutulmasın…
Gönülden çıkmış biri, dilden düşmeyen yalanlarla gizlenemez.
Kendi kararmış kalbini başkasının ışığında saklayamaz.

–♦—♦—♦–

Ama asıl ibretlik olan ne biliyor musunuz?
İkiyüzlü olduğunu bildiği halde ona gülücükler saçanların da akıbetini… Çok değil, en kısa sürede… Ne hâle geleceklerini hep beraber göreceğiz.
Zira yalanı bilip susanın kaderi, yalana ortak olmaktır.
Ve maskelinin yanında duran, gün gelir aynı karanlığın içinde kaybolur.

–♦—♦—♦–

Benim nazarımda iki yüzlülük, insanlığın en alçak biçimidir.
Bir insan ya dost olur ya olmaz; ama hem yılan gibi sokulup hem güvercin gibi görünmeye çalışanlar, eninde sonunda kendi zehirleriyle tükenirler.

–♦—♦—♦–

Bugün konuşmayan, yarın ifşa olur.
Bugün gülüp geçen, yarın yüzleşir.
Çünkü karakterin saklandığı yer kalptir; kalbin karanlığı da bir gün mutlaka dışarı taşar.

–♦—♦—♦–

Kısacası,
İkiyüzlünün akıbeti nettir;
Maskesi düşer, karakteri ortaya çıkar, kendi karanlığında yok olur.
Ve ona gülücük saçanların da…

–♦—♦—♦–

✍️ Musa Özdemir / 24 Kasım 2025