Kişinin adı kalıcı olmalıdır,
Fakat bir isim, koltuğun gölgesinde değil; insanlığın vicdanında yaşar.
Ölümsüzlük, makam odalarında gezinerek değil; memleketine, insanına, geleceğine bıraktığın eserlerle kazanılır.

-♦—♦—♦-

Tarihin binlerce yıl ötesinden gelen Ptahhotep öğütlerinin hâlâ konuşuluyor olması boşuna değildir.
Gerçek değer, gösterişte değil; faydada gizlidir.
Kelamı da eseri de kibirden değil, hakikatten beslendiği için zamanın çarkına direnmiştir.

-♦—♦—♦-

Ama bugün bazıları var ki,

-♦—♦—♦-

Kendini “bulunmaz kumaş” zanneden, içi boş bir kibir abidesi gibi dolaşıyor ortalıkta.
Hayatında elle tutulur tek bir başarısı yok; üretimi yok, emeği yok, değeri yok,
Ama burnu Kaf Dağı’nda.

-♦—♦—♦-

Ne zaman kendi yetersizlikleriyle yüzleşmesi gerekse, hemen sosyal medyaya koşuyor.
Biraz takipçi, biraz şov, biraz “bakın ben buradayım” çığlığı
Sanki maymunluk yaparak ciddiye alınacağını sanıyor.

-♦—♦—♦-

Oysa herkes biliyor ki;
Bu gösterilerin tek amacı, kendisinde gördüğü eksiklerin ön planda görünmesini engellemek.
Gerçek sahneye çıksa, başarıyla değil acziyetle anılacağını o da biliyor.

-♦—♦—♦-

Daha kötüsü, bu eksikliği insanları ezerek kapatmaya çalışması.
Küçümseyerek, alay ederek, başkalarını değersizleştirerek var olmaya çalışması
Bu topraklarda böylelerine verilen isim bellidir;
Kibirden başka sermayesi olmayan zavallılar.

-♦—♦—♦-

Fakat şunu unutuyorlar;
Gösterişin ömrü ışıktan kısa, yalanın nefesi rüzgârdan hafiftir.
Bugün yüksekten konuşanların çoğu, yarın kendi sesine bile güvenemez hale gelir.
Tarih bunu bin kez gösterdi; bir kez daha göstermekten imtina etmez.

-♦—♦—♦-

Gerçek kalıcılık, şovla değil iz bırakmakla olur.
İnsanlığın kalbine dokunmadan, toplumuna bir taş koymadan, memleketine bir damla fayda sağlamadan kimse adıyla yaşatılmaz.

-♦—♦—♦-

Ve sonunda hakikat şunu yazar;

-♦—♦—♦-

“Kibirle yükselen, gölgeye çakılır.”
Eseri olanın adı kalır, şov yapanın ise sesi bile duyulmaz.

-♦—♦—♦-

O yüzden mesele basittir;
Adın mı yaşayacak, yoksa gösterişin mi?
Cevap herkesin hayatında gizli.

-♦—♦—♦-

Ve zaman,
En adil hakemdir.
Ne kibri unutur, ne de hizmeti.

-♦—♦—♦-

Zeynep Tuana Özdemir / 28 Kasım 2025