Bugün dünyada olan biten hiçbir şey tesadüf değil.
Güçlünün güçsüze çöktüğü, haklının değil silahı olanın kazandığı yeni bir emperyal düzen kuruluyor.

–♦—♦—♦–

Bir ülkenin devlet başkanı, kendi evinden alınıyor.
Fail belli; Amerika Birleşik Devletleri
Mağdur belli; Venezuela
Kaçırılan belli; Nicolás Maduro
Ve dünya susuyor.
Daha vahimi;
Bir devlet başkanı evinden alınıyor ama kendi ülkesinin kolluk kuvvetlerinden tek bir refleks yok.
Ordu yok, polis yok, istihbarat yok.
Bu tablo bize şunu söylüyor.

–♦—♦—♦–

Bazı ülkelerde devlet artık sadece bir tabeladan ibaret.
Aynı anda başka bir cephede,
Benjamin Netanyahu, Gazze’de tarihin en dramatik soykırımlarından birini gerçekleştiriyor.
Bu bir savaş değil, açık bir toplu imha politikası.
Yetmiyor.
Ateş Lübnan’dan İran’a kadar yayılıyor.
Çocuklar ölüyor.
Şehirler yok oluyor.
Ve dünya sadece izliyor.
Bir başka cephede ise Rusya, Ukrayna’yı işgal ediyor.
Sonra gözler başka coğrafyalara çevriliyor.
Çünkü artık sınırlar;
haritalarla değil,
anlaşmalarla değil,
tanklarla çiziliyor.

–♦—♦—♦–

Peki bütün bu tablo karşısında ne yapıyor dünya?
Hiçbir şey.
Başta Birleşmiş Milletler olmak üzere,
“uluslararası barışın güvencesi” denilen tüm kurumlar fiilen iflas etmiş durumda.
Karar alıyorlar ama uygulatamıyorlar.
Kınıyorlar ama durduramıyorlar.
Konuşuyorlar ama söylediklerinin hiçbir karşılığı yok.

–♦—♦—♦–

Bu kaotik düzende artık hiçbir ülke güvende değil.
Özellikle;
Ekonomisi kırılgan olanlar,
Savunma gücü zayıf olanlar,
İç bütünlüğünü kaybetmiş devletler.
Bu yeni çağın kuralı çok açık;
Güçlüysen varsın, zayıfsan yoksun.
Ne uluslararası hukuk seni korur,
ne kurumlar sahip çıkar,
ne de küresel vicdan kurtarır.

–♦—♦—♦–

Asıl beka meselesi budur.
Beka; sadece sınırları korumak değil,
ekonomiyi, savunmayı, devleti ve toplumu aynı anda güçlü tutabilmektir.
Aksi hâlde;
devlet başkanını evinden alırlar,
ülkeni sessizce teslim alırlar,
dünya da bunu sadece izler.

–♦—♦—♦–

✍️ Musa Özdemir / 04 Ocak 2026