KÖŞE YAZISI ♦ Kudretin Zirvesinden Gelen Tevazu: Yavuz Sultan Selim / 01 Mart 2026
“Padişah-ı âlem olmak, bir kuru kavga imiş
Bir veliye bende olmak, cümleden âlâ imiş”
Tarih bazen uzun nutuklarla değil, iki satırlık bir hakikatle konuşur.
Ve o hakikat, asırları aşarak bugüne ulaşır.
–♦—♦—♦–
Yavuz Sultan Selim,
Sekiz yıllık hükümdarlığına koca bir coğrafyayı sığdırmış, devletin sınırlarını genişletmiş, siyasî zekâsı ve askerî kudretiyle çağının dengelerini değiştirmiş bir hükümdar.
Fakat böylesi bir sultanın dilinden dökülen bu iki mısra, bize başka bir büyüklüğü işaret ediyor.
–♦—♦—♦–
Padişah-ı âlem olmak, bir kuru kavga imiş…
Bu söz, güç sarhoşluğunun değil; güç muhasebesinin ifadesidir.
Dünya saltanatı, tahtlar, ordular, fetihler, Hepsi bir gün tarihin tozlu sayfalarına karışır. İnsanın elinde kalan ise vicdanıdır, imanıdır, hakikatle kurduğu bağdır.
–♦—♦—♦–
Bir veliye bende olmak, cümleden âlâ imiş.
İşte asıl derinlik burada başlıyor.
Yavuz, iktidarın zirvesindeyken teslimiyetin kıymetini anlatıyor. Hakikatin önünde eğilmeyi, dünyaya hükmetmekten üstün görüyor. Çünkü bilir ki insanın gerçek büyüklüğü, başkalarına hükmetmesinde değil; nefsine hükmedebilmesindedir.
–♦—♦—♦–
Bugün de değişen bir şey yok.
Makamlar büyütülüyor, unvanlar kutsanıyor, koltuklar vazgeçilmez sanılıyor. Oysa tarih, nice kudret sahiplerini bir paragrafla anarken; gönül insanlarını asırlar boyu yaşatıyor. Çünkü kalıcı olan güç değil, izdir. İhtişam değil, hikmettir.
Bu iki mısra bize şunu hatırlatıyor.
Saltanat geçicidir, tevazu kalıcıdır.
İktidar fanidir, hakikat bakidir.
–♦—♦—♦–
İnsan, dünya kavgasının içinde kaybolabilir. Ama kendini bulduğu an, gerçek zafer başlar. Asıl fetih, şehirlerin değil; kalbin fethidir.
Belki de mesele şudur.
Âleme hükmetmek mi büyük?
Yoksa hakikate teslim olmak mı?
–♦—♦—♦–
Bugün herkes bir şeylerin sahibi olmak istiyor. Oysa asıl mesele, bir değere ait olabilmektir. İnsan bir hakikate bağlanmadıkça, sahip oldukları onu yüceltmez; aksine tüketir.
Yavuz Sultan Selim’in sözleri, sadece tarihî bir hatıra değildir. Bu sözler, makam sahiplerine bir ikaz; güce talip olanlara bir uyarı; kalıcı olmak isteyenlere ise bir yol haritasıdır.
Çünkü en büyük kudret, insanın kendi içindeki savaşı kazanmasıdır.
Ve bazen bir sultan, iki mısra ile bütün dünyaya şunu söyler:
Taht geçer.
Saltanat biter.
Ama hakikate kul olan, zamana yenilmez.
–♦—♦—♦–
Musa Özdemir / 01 Mart 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)