
KÖŞE YAZISI ¦ ASİL DURUŞ, HER KAVGAYA GİRMEMEKTİR / 22 Kasım 2026
İnsanların birbirini anlamaktan çok yenmeye çalıştığı, haklı olmaktan ziyade üstün görünme telaşına kapıldığı bir dönemden geçiyoruz. Bir ego savaşı, bitmek bilmeyen bir kendini ispat çabası ve giderek seviyesini kaybeden tartışmalar…
Herkesin söyleyecek bir sözü, verecek bir cevabı var. Ancak çok az insan, nerede konuşacağını, nerede susacağını ve hangi tartışmanın kendi vakarına yakışmayacağını biliyor.
Oysa insanın değeri, girdiği tartışmaların sayısıyla değil, karşısında durduğu çirkinliklere rağmen koruyabildiği ahlakıyla ölçülür.
Her söze karşılık vermek cesaret, her sataşmaya cevap yetiştirmek üstünlük değildir. Bazen insanın en büyük zaferi, kendisini aşağı çekmek isteyenlerin seviyesine inmemesidir.
Kibir, kendisini güç zanneder. Cehalet, yüksek sesle konuştuğunda haklı olduğuna inanır. Egosuna yenilen insan ise karşısındakini küçülterek büyüyeceğini düşünür. Hâlbuki başkasını aşağılamak kimseyi yüceltmez; yalnızca insanın kendi karakterindeki eksikliği görünür kılar.
Kur’an-ı Kerim’de Furkan Suresi’nin 63. ayetinde Rahmân’ın kulları şöyle tarif edilir.
Rahmân’ın kulları, yeryüzünde vakar ve tevazu ile yürüyen kimselerdir. Cahiller onlara laf attıkları zaman, Selam derler.
Bu ilahi ölçü, insanın hayat karşısındaki duruşuna dair derin bir hikmet taşır. Tevazu, acizlik değildir. Vakar, korkaklık değildir. Susmak da her zaman yenilgiyi kabullenmek anlamına gelmez.
Asıl mesele, hakikati savunurken ahlakını kaybetmemek, haksızlığa karşı dururken haksızlığın diline teslim olmamaktır.
Zira bazı tartışmaların kazananı yoktur. İçine çekildiğiniz her seviyesiz kavga, zamanınızdan, huzurunuzdan ve şahsiyetinizden bir şeyler götürür. Karşınızdakinin üslubunu değiştiremeyebilirsiniz, fakat onun üslubunun sizin karakterinizi belirlemesine izin vermemek elinizdedir.
İnsanın olgunluğu, kendisine gösterilen her kabalığa aynı sertlikle karşılık vermesinde değil, öfkesine rağmen adaletli ve ölçülü kalabilmesindedir.
Asalet, herkesin anlayabileceği bir dil değildir. Onu taşıyanın karakterinde, anlayanın ise irfanında karşılık bulur.
Ve insan, bazen en güçlü cevabını tek kelime etmeden, seviyesini ve şahsiyetini koruyarak verir.
Zira her kavgaya girmek cesaret değil, hangi kavgadan uzak duracağını bilmek de bir erdemdir.
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 22 Kasım 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)