KÖŞE YAZISI ¦ YOLUNDAN OL, YOLDAŞINDAN OLMA..! / 12 Kasım 2026
Tarihin en büyük yenilgileri her zaman savaş meydanlarında yaşanmaz. Bazen bir insanın, bir yöneticinin, hatta bir devletin çöküşü, kendisine sadakatle bağlı olanları uzaklaştırıp, güven vermeyen insanları kazanma uğruna gerçek dostlarını kaybetmesiyle başlar.
Ebu Müslim Horasani’ye atfedilen şu söz, asırlar öncesinden bugüne uzanan derin bir hakikati anlatır.
Onlar, zararından emin oldukları için dostlarını uzak tuttular. Düşmanlarını kazanmak için yakınlarına aldılar. Yanlarına aldıkları düşmanları dost olmadığı gibi, uzakta tuttukları dostları da düşman oldu. Herkes düşman safında birleşince, yıkılmaları mukadder oldu.
Bu söz, yalnızca geçmişin siyasi mücadelelerini değil, bugünün insan ilişkilerini, yönetim anlayışını ve güç dengelerini de özetleyen önemli bir uyarıdır.
İnsan bazen en büyük haksızlığı, sadakatinden emin olduğu insanlara yapar. Yıllarca omuz omuza yürüdüğü dostlarını ihmal eder, zor zamanlarında yanında duranları geri plana iter. Dün karşısında duranları kazanabilmek için türlü tavizler verirken, kendisine gönülden bağlı olanların kıymetini bilmez.
Oysa sadakat, karşılığı ihmal ve vefasızlık olan bir fedakarlık değildir.
Ne gariptir ki bazı insanlar, kendilerine karşı duranların takdirini kazanmayı başarı sayarken, yanlarında duranların fedakarlığını sıradan bir görev olarak görür. Yeni dostluklar ve ittifaklar kurma hevesiyle eski yol arkadaşlarını gözden çıkarır.
Ancak bir gerçeği göz ardı ederler. Düşmanını kazanmak için dostunu feda eden, çoğu zaman ne düşmanının güvenini kazanabilir ne de dostunun vefasını koruyabilir.
Bu anlayışın en tehlikeli hali ise yönetim kademelerinde ortaya çıkar. Kendisine doğruyu söyleyenleri rahatsız edici, her kararını alkışlayanları güvenilir gören yöneticiler, zamanla hakikatten uzaklaşır.
Oysa gerçek dost, her söyleneni onaylayan değil, gerektiğinde yanlışın karşısında durabilendir. Sadakat, körü körüne itaat etmek değil; zor zamanlarda da doğruluktan ve vefadan ayrılmamaktır.
Makamın çevresinde kalabalık toplamak kolaydır. Güç varken iltifat eden, imkan varken yakınlık gösteren çok olur. Asıl mesele, o imkanlar ortadan kalktığında yanında kaç kişinin kalacağıdır.
Bir insanın gerçek gücü, çevresindeki kalabalıkla değil, güvenini koruyabildiği insanların varlığıyla ölçülür.
Hayatta da siyasette de yönetimde de vefa, yalnızca geçmişe duyulan bir minnet değil, geleceği ayakta tutan ahlaki bir sorumluluktur. Yılların emeğini, dostluğunu ve sadakatini günübirlik hesaplara kurban edenler, aslında kendi dayanaklarını zayıflatırlar.
İnsan yanlış bir yoldan dönebilir, kaybettiği makamı yeniden kazanabilir, dağılan imkanlarını tekrar toparlayabilir. Ancak gönlünü kırdığı, güvenini tükettiği, sadakatini hiçe saydığı gerçek yol arkadaşlarını bir daha bulamayabilir.
İşte bu nedenle, yolundan ol, yoldaşından olma…
Zira tarihin değişmeyen bir hakikati vardır.
Bazı yıkılışlar düşmanların güçlenmesiyle değil, dostların birer birer kaybedilmesiyle başlar.
Bu yazıyıda tarihe not olarak düşelim…
–¦—¦—¦–
Musa Özdemir / 12 Kasım 2026
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)